پس از آن از اعرابی شتر کرایه گرفتم تا لحسا و گفتند از مکه تا آن جا به سیزده روز بروند. وداع خانه خدای تعالی کردم روز آدینه نوزدهم ذی الحجه سنه اثنی و اربعین و اربعمایه که اول خردادماه قدیم بود هفت فرسنگ از مکه برفتم مرغزاری بود از آن جا کوهی پدید آمد چون به راه کوه شدیم صحرایی بود و دیهها بود و چاهی بود که آن را بئرالحسین بن سلامه میگفتند و هوای سرد بود و راه سوی مشرق میشد. و دوشنبه بیست و دوم ذی الحجه به طایف رسیدیم که از مکه تا آن جا دوازده فرسنگ باشد.
دربارهٔ این سروده
نویسنده پس از کرایه گرفتن شتر از اعراب، سفر خود را از مکه آغاز میکند و به مدت سیزده روز در مسیر است. او در نوزدهم ذی الحجه سال ۴۴۰ هجری شمسی (اول خرداد قدیم) از مکه خارج میشود و به یک مرغزار و سپس کوهی میرسد. در ادامه به دیهها و چاه بیرالحسین بن سلامه میرسد و هوای سرد آنجا را توصیف میکند. دوشنبه، بیست و دوم ذی الحجه به طایف میرسد که فاصله آن از مکه دوازده فرسنگ است. این ناحیه بر سر کوهی واقع شده و دارای آب روان، درختان نار و انجیر بسیاری است. قبر عبدالله عباس در این منطقه وجود دارد و خلفای بغداد مسجدی بزرگ در اینجا ساختهاند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
طائف ناحیتی است بر سر کوهی. به ماه خرداد چنان سرد بود که در آفتاب میبایست نشست و به مکه خربزه فراخ بود و آنچه قصبه طایف است شهرکی است و حصاری محکم دارد، بازارکی کوچک و جامعی مختصر دارد و آب روان و درختان نار و انجیر بسیار داشت. قبر عبدالله عباس رضی الله عنه آن جاست به نزدیک آن قصبه و خلفای بغداد آن جا مسجدی عظیم ساختهاند و آن قبر را در گوشه آن مسجد بردست راست محراب و منبر. و مردم آن جا خانهها ساختهاند و مقام گرفته.