بخش ۱۷ - قرول و مرد عرب شصت ساله

برداشت: ما از آن جا حرکت کردیم و به شهری رسیدیم که نامش قرول بود.

برداشت: مردی با کرامت ما را به خانه‌اش دعوت کرد. وقتی به خانه او رفتیم، یک عرب بدوی نزد ما آمد. او حدود شصت سال سن داشت و از من خواست قرآن را به او بیاموزم. وقتی گفتم «قل اعوذ برب الناس»، او با من تکرار کرد. وقتی به عبارت «من الجنة و الناس» رسیدم، از من پرسید: «آیا آدمی دیده‌ای؟» و از من خواست که ادامه دهم. من توضیح دادم که سوره بیشتر از این نیست. سپس از من پرسید سوره «نقالة الحطب» کدام است و نمی‌دانست که در سوره «تبت» به «حمالة الحطب» اشاره شده است نه «نقالة الحطب». آن شب به هر حال، این مرد عرب با وجود تلاش‌هایم نتوانست سوره «قل اعوذ برب الناس» را به خاطر بسپارد.