بخش ۵ - زیارت شیخ بایزید بسطامی و طلب اهل علم

برداشت: من به راه کوان رفتم و به قومس رسیدم و به زیارت قبر شیخ بایزید بسطامی رفتم. روح ایشان شاد باد.

برداشت: در روز جمعه هشتم ذی القعده، از آنجا به دامغان رفتم، و در ادامه به سمت سمنان حرکت کردم و در آنجا مدتی توقف کردم و به دنبال علم‌آموزان گشتم. مردی را به من نشان دادند که استاد علی نسایی نام داشت. به او نزدیک شدم. او مردی جوان بود و به زبان فارسی صحبت می‌کرد و لباس دیلمی به تن داشت و موی خود را باز گذاشته بود. چند نفر در کنار او بودند؛ برخی مشغول مطالعه هندسه (اقلیدس) بودند، عده‌ای دیگر به یادگیری پزشکی پرداخته بودند و گروهی نیز به یادگیری حساب مشغول بودند.

برداشت: در حین صحبت، اشاره کرد که من از استاد ابوعلی سینا رحمت الله علیه این مطالب را خواندم و شنیدم. او به من فهماند که خودش شاگرد ابوعلی سینا است. وقتی در مورد موضوعی با او به بحث پرداختم، او گفت که چیزی از ذات موضوع نمی‌داند و فقط تمایل دارد که چیزی از حساب یاد بگیرد. از این حرف او تعجب کردم و به خودم گفتم که اگر او چیزی نمی‌داند، چگونه می‌تواند به دیگران چیزی آموزش دهد؟