قصاید

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۹

سرودهٔ ناصرخسرو
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

چند گردی گرد این بیچارگان؟

بی‌کسان را جوئی از بس بی‌کسی!

۲

تا توانستی ربودی چون عقاب

چون شدی عاجز گرفتی کرگسی

۳

فاسقی بودی به وقت دسترس

پارسا گشتی کنون از مفلسی

بازگشت به سروده‌های ناصرخسرو