قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۸

در این بیت به ما یادآوری می‌شود که در کارها نباید زیاد فکر کرد و صحبت کرد. اگر چنین کنی، ممکن است به انجام کاری بپردازی که بهتر است انجام ندهی. بنابراین، نباید در تلاش برای تدبیر و فکر کردن زیاد، به حالت سردرگمی و تاریکی دچار شوی.