قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۸

برداشت: اگر می‌خواهی جسم خود را در آزار و رنج نیندازی، باید مراقب باشی که دل خود را نیز در وسوسه‌های شیطانی نگذاری.

برداشت: دیو، به نوعی نماد نکبت یا بدی، در دل تو نشسته است. مراقب باش که به راحتی و بی‌دقتی جایی را به او ندهی، زیرا هرگز نباید در زندگی‌ات جایی برای بدی و آزار قرار دهی.

برداشت: اگر می‌خواهی خانه‌ات را به مارها نسپاری، در دل خود جایی برای آرزوها و حسودها نگذار.

برداشت: اگر تو حسد و آرزوهای بی‌پایان را کنار بگذاری، دل تو چیزهایی را به تو خواهد داد که می‌خواهی، اما تا زمانی که جان خود را ندهی، نمی‌توانی به آنها دست یابی.

برداشت: آز و آزمایش بر جانت نگهبان بلا و مشکل شدند؛ پس تلاش کن تا از جانت در برابر این موانع و سختی‌ها به خوبی محافظت کنی.

برداشت: اگر دیو فریبنده تو را از مسیر درست منحرف نکرده، پس چرا از اطاعت و دانش پروردگار یزدان خودداری می‌کنی؟

برداشت: شاه را نمی‌توان بدون تدبیر و برنامه‌ریزی درست هدایت کرد. همچنین برای یاری رساندن به یک مؤمن ضعیف، ابتدا باید او را از نظر مادی تأمین کرد.

برداشت: تو به طور واضح قسمتی کوچک و بی‌ارزش از مال خود را به عنوان زکات به حاکم می‌دهی، اما این کار را تنها در شب و به صورت مخفیانه انجام می‌دهی.

برداشت: هر چه که از حق و حقوق دیگران بگرفتی، بی‌شک باید با سپاس و احترام به خداوند، در برابر آن به پاداش و پاسخگویی بپردازی، نه اینکه به آسانی از آن بگذری.

برداشت: از ناراحتی بابت مزد کم معلم، حتی حاضر نیستی فرزندت را به معلم و مدرسه بسپاری.

برداشت: هر چیزی را که به دل خود ندهی، برای جبران آن به کارهای زشت و ناپسند نمی‌پردازی، مگر اینکه از عمق وجود زبان به تنگ آید و دیگر نتوانی تحمل کنی.

برداشت: اگر دیو سلیمان تو را فریفته است، بدان که نه به خاطر سلیمان بلکه به این خاطر است که تو خود را از سلیمان دریغ می‌کنی.

برداشت: هرگز از زیادت‌طلبی دست برندار، نه شب و نه روز، زیرا اگر خوب را از دست بدهی، چه کسی از تو بدی را خواهد گرفت؟

برداشت: کار زشت و ناپسندی را انتخاب کرده‌ای، چرا از یک شخص پول می‌گیری و به شخص دیگر نمی‌دهی؟

برداشت: دل درویش را نسوزان و مستان را از خود دور نکن، چون اگر می‌خواهی از آتش سوزان ایمن باشی، نباید به دیگران آسیبی برسانی.

برداشت: به خوبی فکر کن و با تدبیر و عقل خود عمل کن، زیرا ممکن است چیزی از کسی بگیری که به درستی نمی‌ارزد و در عوض چیزی ارزشمندتر را از دست بدهی.

برداشت: اگر جان با ارزش خود را ارزان بفروشی، بهتر است که همان چیز با ارزش را به قیمتی مناسب بفروشی تا اینکه آن را به بهای کم و ناچیز واگذاری.

برداشت: اگر تو به خداوند فرمان نبدهی، دیوانی بی‌سرپرست و بی‌قید و شرط بر گردن تو خواهند نشسته و تو را تحت سلطه خود قرار خواهند داد.

برداشت: شاخ زنبور به انگور تو آویزان شده است، چون قصد کرده‌ای که انگور را به دهقان ندهی.

برداشت: اگر نیت نیک داشته باشی، نیکی و خُلق نیک به تو می‌رسد. دل هوشیار خود را مراقب باش و به مستان خیره نشو.

برداشت: اگر از گل و زیبایی‌های زندگی بهره‌ای نبری و از زحمت و تلاش خود نتیجه‌ای نگیری، درود بر تابستانی که به تو آب و برکتی در زمستان نخواهد داد.

برداشت: به چه امیدی به زیبایی‌های چندرنگ بهشت نگاه می‌کنی، در حالی که حتی به یک درویش هم چیزی از مخلوقات جهان نمی‌دهی؟

برداشت: به مؤذن که صدای اذان می‌دهد، نمی‌توانی چندان دشواری برسانی، اما به فرد رباخوری که فقط به پول فکر می‌کند، نمی‌توانی آسان چیزی بدهی.

برداشت: از تو درویشان چیزی نخواهند که جز پارچه‌های گران قیمت و زیبا چیزی دیگر در دست ندارند.

برداشت: اگر به کسی وام بدهی، باید انتظار داشته باشی که او بیشتر از آنچه که گرفته، به تو بازگشت بدهد. اما اگر او کم‌تر از آنچه که دریافت کرده، برگرداند، این کار فقط به ضرر تو خواهد بود.

برداشت: در پی قضاوت و حل مشکلات و کشمکش‌ها و جلب توجه، جز چیزهایی که عاریه‌ای هستند، چیزی ندهی.

برداشت: هر روز از دوستی و محبت به دوستانت سخن می‌گویی، اما چرا هیچ‌گاه قسمتی از محبت و توجه خودت را به آنها نمی‌گذاری؟

برداشت: ای فضولی، تو چه می‌دانی که آن‌ها چگونه بودند وقتی که دلشان را در جستجوی اطاعت و ایمان نمی‌گذارند؟

برداشت: اگر به بدن خود حق شرع را در نماز ندهی، از زبانت چگونه انتظار داری که حق قرآن را در خواندن آن ادا کند؟

برداشت: شاید تو بی‌خبر باشی و ندانی که نباید کنترل زندگی خودت را به دست کسی دیگر بسپاری که خود او هم نادان است.

برداشت: در این دشواری و خطر، در میان جمعیت، تنها کسی که می‌تواند به رمه‌اش کمک کند، کسی است که از جان و مال خود محافظت کند و به دیگران اجازه ندهد تا به او آسیب برسانند.

برداشت: به حرف‌ها و استدلال‌ها توجه کن و مراقب باش که آنها را به سادگی و بدون دقت نپذیری، زیرا ممکن است به اشتباه به چیزهایی بی‌ارزش و نادانسته مرتبط شوند.

برداشت: خر از خطر گل‌ها و گیاهان خوشبو بی‌خبر است، پس مراقب باش که این خر را به گل و گیاه ندهید؛ چون او قادر به درک ارزش آنها نیست.

برداشت: همه سعی کردند نعمان را مدیریت کنند، تو تلاش کن که به او کنترل ندهی.