قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۷

برداشت: اگر این گنبد آسمانی به رنگ نیلوفر旋ـB نشود، به مانند اسبی نمی‌چرخد.

برداشت: هیچ تعجبی ندارد که او به شکل و حالت‌های مختلف تغییر کند، چون در واقع ذات و وجود او به همین صورت است.

برداشت: دست نیافتن به حقیقت و ادامه دادن به نادانی، جای تعجب دارد.

برداشت: شگفتی ندارد که یک کافر از ناصبی باشد، زیرا از یک الاغ هم انتظاری بیشتر از الاغ بودن نمی‌رود.

برداشت: ای ناصبی، ای احمق، چرا به سمت آتش جهنم می‌روی، در حالی که اثرات سامری را در زندگی خود مشاهده می‌کنی؟

برداشت: چرا تو در میان لشکر سامری خود را به زرهی که مخصوص پیامبران است، آراسته‌ای؟

برداشت: پیامبر اسلام با ویژگی‌های خاص خود، به مانند یک زره محافظ، زنده و پرجنب‌وجوش است و این ویژگی‌ها به او قوت و استقامت می‌بخشند.

برداشت: فایده‌ای از این زره و کلاه‌خود برای تو نیست، جز اینکه خواب و خوراکی برایت فراهم کند.

برداشت: ای خر بدبخت، چگونه می‌خواهی به مقام پیغمبری برسی در حالی که در جهنم هستی؟

برداشت: اگر خود را مسلمان می‌دانی، باید بدانی که نباید به چاه و سختی بیفتی.

برداشت: تو با توجه به اثر منفی زحل، چرا نگرانی؟ چون مشتری به تو خیر و برکت می‌بخشد.

برداشت: اگر پیشوای تو کسی گمراه باشد، از تو انتظار ندارد که کسی دیگر را راهنمایی کنی.

برداشت: اگر به مرتبه‌ای از صبر و تحمل نرسی، چگونه می‌توانی در برابر چالش‌ها و سختی‌ها ایستادگی کنی؟

برداشت: من بعد از تو مانند سنبل خوشبو هستم، اما اگر تو مدام از خود بویی ناخوشایند منتشر کنی، چه فایده‌ای دارد؟

برداشت: تو دین خود را تنها از روی تقلید پذیرفته‌ای و این نوع پذیرش دین، سطحی و کم‌عمق است.

برداشت: به خاطر ترس از رسوا شدن، هیچ‌گونه راهی نداری که به من نزدیک شوی.

برداشت: وقتی به صرافی می‌روی و فقط پول ناچیزی همراه داری، احساس شرمندگی به تو دست می‌دهد.

برداشت: اگر عقل و درایت تو به اندازه‌ی کتاب خداست، پس وقتی به مستی و خوش‌گذرانی می‌پردازی، چه فایده‌ای دارد؟

برداشت: شراب خوردن ممنوع است و ای خدا، قلب و جان هر کسی که در این کار بی‌شرمانه است، بسوزان.

برداشت: اگر کسی از تو درباره مشکلی سوال کند، به او پاسخ بده و موضوع را مطرح کن.

برداشت: این جمله به این معنی است که وقتی کسی بر سر یک موضوع جدل و اختلاف نظر دارد، به جای اینکه با علم و آگاهی صحبت کند، جهل و نادانی خود را با زبان فصاحت پنهان می‌کند. در واقع، این به نقد افرادی اشاره دارد که با سر و صدا و لفاظی سعی در انکار حقیقت دارند، در حالی که در عمق موضوع ناآگاهند.

برداشت: برهان و دلیل واضح خود را بیاور و از من چه در جدال و مبارزه‌ای که آغاز می‌کنی، اصرار ورزید.

برداشت: من مانند حیدر، مدافع دین حق هستم، اگر تو هم مثل عنتر (دلاوری و شجاعت) داشته باشی.

برداشت: تا وقتی که به من عنبر ندهی، نمی‌توانم به سادگی بگویم که تو مثل بوالعنبری هستی.

برداشت: بلند شو و یک مقدار پول کم‌ارزش را کنار بگذار تا من به تو به جای آن طلا بدهم، جعفری!

برداشت: اگر از ارزش کم و ناچیز دینار آگاهی نداشته باشی، نمی‌توانی تفاوت بین طلا و چیزهای بی‌ارزش را تشخیص دهی.

برداشت: هیچ کمکی نمی‌کنم که از ترس اندکی بی‌ارزش به سمت زر جعفری نگاه کنم.

برداشت: برخی افراد به تو طعنه می‌زنند و به تو بی‌اعتنایی می‌کنند، در حالی که تو مقام و جایگاه دوستانت را نمی‌شناسی و انکار می‌کنی.

برداشت: با تو بودن برای من مهم‌تر از هر چیز دیگری است، حتی اگر عشق و ثروت را از دست بدهم. در هر حال، نمی‌توانم به راهای دیگری فکر کنم.

برداشت: در آن روز حتماً تو به پیش خدا خواهی بود و من به مانند علی، دلاوری و شجاعت خواهم داشت.

برداشت: ای فاطمه، ای فاطمه، ای فاطمه! تو همچون ماهی درخشان هستی که از غم‌ها می‌درخشی و بر آنها غلبه می‌کنی.

برداشت: فاطمه به عایشه نسبت داده می‌شود، بنابراین تو هم باید به ما تعلق داشته باشی.

برداشت: شاید بدن آن‌ها مانند مار باشد، اگر دشمنان آنها را بلعیده باشند.

برداشت: اگر من نام تو را بر زبان نیاورم، نامم را نیز فراموش کن. ما از یکدیگر جدا نمی‌شویم و از هم دور نمی‌باشیم.

برداشت: با اینکه من از خراسان هستم و ریشه‌ام به آنجا برمی‌گردد، اما اکنون به خاطر سن و تجربه‌ام و وضعیت فعلی‌ام، تغییراتی در من به وجود آمده است.

برداشت: دوستی اهل بیت و خانواده‌ی پیامبر باعث شد که من به صفت یمگی و مازندری شناخته شوم.

برداشت: من با دلیل و منطق خود، عقلای خراسان را بر نادانان توجیه می‌کنم.

برداشت: حکمت‌های مذهبی من مانند دانه‌های صبحگاهی درخشان و خوشبو هستند.

برداشت: هر کسی که به سخن هرمس توجه نکند، سخن ناصر را نیز نخواهد دید.

برداشت: هرچند که ما در یمگان پنهان شده‌ایم، اما این باعث شده که من از دیگران برتری پیدا کنم.

برداشت: هرچند که فرشته‌ای از چشم ما پنهان شد، اما این به خودی خود عیبی برای فرشته به حساب نمی‌آید.

برداشت: به دنبال خوب سخن باش، چه اهمیتی دارد که مردی که آن را می‌گوید، خوش‌صورت و چاق باشد یا لاغر؟

برداشت: شوشتر، زیبا و باارزش است، اما ارزش و جمال آن تنها به دست افرادی خوب و شایسته به دست می‌آید.

برداشت: اگر شیرینی کلام را مانند شکر زرد (عسکری) بیافری، شاید بتوانی در سخن خود تاثیرگذار باشی، اگرچه شایستگی و مهارت آن را نداشته باشی.

برداشت: بر چه چیزی به شعرهای زیبا و دلنشین در وصف چهره‌ی بتی که در دست توست، افتخار می‌کنی؟

برداشت: این لطف و خوبی نیست که جز به خواری و بندگی منجر شود.

برداشت: به خود می‌بالد که بدانی علت وجود این آسمان نیلوفری چیست.

برداشت: آتش، خاک و هوا از چه دلیلی در این قضاوت درگیر شدند و ارتباط برقرار کردند؟

برداشت: هر کسی که به این راز آگاه شده، گویا با لطف و نیکبختی خاصی انتخاب شده است.

برداشت: مدح و شعر و نثر را با علم و هنر مقایسه نکن، زیرا ارزش واقعی آن‌ها در وجود علم و هنر است و نه فقط در الفاظ و فرم.

برداشت: این جمله به این معناست که مطالبی که در دفتر نوشته می‌شود، هنگامی که به فردی دانشمند یا عالم ارائه شود، بی‌خطر و امن است. یعنی دانشمندان می‌توانند با اطمینان به این مطالب نگاه کنند و استناد کنند.

برداشت: هیچ دلیلی جز این صداقت با تو نیست و با این قضاوت دیگر چیزی نیست.