قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۹

برداشت: ای آقا، دور شو از این گلایه‌ی بی‌پایان، زیرا از این شکایت چیزی به دست نمی‌آوری جز همین دلخوری.

برداشت: هر کس که در مسیر زندگی با گروهی از انسان‌ها همراه شود، باید آماده باشد که با مشکلات و سختی‌ها مواجه گردد.

برداشت: خالی بودن یک خانه بهتر از آن است که خانه‌ای پر از خطر و مشکل داشته باشی. دانیال این را به افراد دانا نشان داد.

برداشت: چون بلبلان آواز و نغمه سر می‌دهند، وقتی که فضا پر از شادی و سرزندگی می‌شود.

برداشت: صدای مؤذن و نداى اذان به قدری تاثیرگذار است که در دل انسان‌ها لرزشی ایجاد می‌کند و حس عمیق و معنوی به وجود می‌آورد.

برداشت: این دنیا پر از مشکلات و نادانی است، پس دانش و اطاعت را به عنوان وسیله‌هایی برای نجات خود قرار ده.

برداشت: اگر شخص جاهلی به خوش‌شانسی خود مغرور شود، نباید تو نیز خود را با او درگیر کنی.

برداشت: زمانی که نادان عقل خود را از دست می‌دهد، چگونه می‌تواند تو را ببیند وقتی که خودش در وضعت گیجی و سردرگمی قرار دارد؟

برداشت: عمل و اقدام درست، علم دین را می‌سازد و باید در این مسیر کوشید. هرگز نباید از این حداقل‌ها غفلت کرد.

برداشت: کاری را بدون دانش انجام نده، مانند الاغ که بارش را در ترازوی یکسان قرار نده.

برداشت: وقتی که کسی به دلیل نادانی کار می‌کند و مزدور است، نتیجه‌اش این می‌شود که در شب با درد و رنج خوابش می‌برد.

برداشت: وقتی که دل را به علم و دانش می‌پروری، مانند این است که موی خود را با آب می‌شویی و پاک می‌کنی.

برداشت: دانش و آگاهی به خاطر منافع خود، به طور گسترده‌ای در میان این جمعیت گمراه و نا آگاه گسترش یافته‌اند.

برداشت: در برابر این گاوانی که هیچ وقت احساس یا شور و شوقی برای کارهایی جز صبر و تحمل ندارند، قرار می‌گیریم.

برداشت: کسی که به خاطر مشغله‌ها و دغدغه‌هایش مشغول به کار و تلاش است، به دنبال نان و معیشت خود می‌گردد.

برداشت: اگر تو در زندگی مانند یک فرد بخیل عمل کنی، حتی اگر در تلاش باشی که چیزی از خود نشان دهی، در نهایت به هیچ گونه‌ای ارزش نخواهی داشت.

برداشت: عقل مانند تفسیر و دقت در معانی است و در اینجا به زیبایی و جاذبه‌ آن اشاره می‌شود، اما حقیقتی عمیق و پنهان دارد که ممکن است در ظاهر قابل مشاهده نباشد، مانند میوه‌ای تلخ که در ظاهری زیبا قرار دارد.

برداشت: دانش واقعی آن است که از آن طرف، به عوام، هر کلمه‌ای را به صورت روشن و قابل فهم بیان کنیم.

برداشت: پای تمیز و برهنه در دشت به سادگی و لطافتی راه می‌رود که گویی به زمین آسیب نمی‌زند.

برداشت: علم تأویل یعنی دانش عمیق و بررسی مفاهیم پنهان که در آیات الهی نهفته است، و نشان می‌دهد که این علم به مضامین دینی و معانی آسمانی ارتباط دارد. همچنین به نوعی، این دانش ریشه‌ای و حکمت‌انگیز به مسائلی که در جهان اطراف ما وجود دارد، پیوند می‌زند.

برداشت: این علم مانند یک پارو است که زنگار جهل را از دل انسان می‌زداید و هیچ چیزی دیگر نمی‌تواند به این اندازه بر جهل غلبه کند.

برداشت: عهدی که با خدا بسته شده، مانند کلیدی است که قفل آن فقط با ترفندهای سطحی و تقلیدی باز نمی‌شود.

برداشت: ای کسی که دل خود را به دنیا سپرده‌ای، وقت آن است که یکجا و با تمام وجود به علم دین رو بیاوری.

برداشت: دنیا همراه با بدی و شر است و فقط بلا و مشکلات را به انسان هدیه می‌دهد. در واقع، از این دنیای ناامیدکننده، هیچ چیز خوبی متولد نخواهد شد.

برداشت: اگر می‌خواهی از او دست بکشی، به‌خاطر این‌که مردان قبل از تو همین کار را کردند، پس دست از او بردار تا پیش از آن‌که در قالب آزار و سروصدا به‌زیر کشیده شوی.

برداشت: اگر به دنبال قدرت و مقام داوود هستی، باید بدانید که آن سلسله و نشانه‌ها در دسترس تو قرار دارد.

برداشت: اگر در تاریکی چشمانت نتوانند گواهی را ببینند، حالا، این مشعل در دست توست.