قصاید

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۶

سرودهٔ ناصرخسرو
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

چون فروماندی ز بد کردار خویش

پارسا گشتی کنون و نیک خو

۲

آن مثل کز پیش گفتند، ای پسر،

من به شعر آرم کنون از بهر تو

۳

گند پیری گفت که‌ش خردی بریخت

«مر مرا نان تهی بود آرزو»

بازگشت به سروده‌های ناصرخسرو