قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۷

برداشت: از سخن گفتن با مردم دل بریدم و به فکر دوست، دل خود را تسکین دادم.

برداشت: در آب نمی‌کنی آن لباس زیبا را، چون طمع در آن موجب آلودگی‌اش می‌شود.

برداشت: وقتی که سایه‌ی دنیا به سراغ من آمد، دید که من از آن دور شدم و به مسیر دیگری رفتم.

برداشت: آن کسی که دنبال چیزی می‌گردد، از من می‌خواست که او را راهنمایی کنم، در حالی که من همیشه در جستجوی آن چیز هستم.

برداشت: آن دلیلی که قبلاً در کنار من بود و راه می‌رفت، حالا در جا ایستاده و من به آرامی نشسته‌ام.

برداشت: تو بر گردن من نشسته بودی، اما حالا به زیر پای خسته‌ام افتاده‌ای.

برداشت: پس از اینکه از من روی برگرداند، دستش را شست. وقتی که او دستش را شست، من هم از فکر و خیال او رها شدم.

برداشت: اما من از سر قوم او نرم و آرام هستم، هرچند که از نزد او دور شده‌ام.

برداشت: مدتی را در میان جمع دیوانه بگذراندم تا که مانند دیوانگان به ستم مبتلا شوم.

برداشت: بعد از آنکه لشکر آنها را ترک کردم، دیگر چیزی از آنها باقی نماند، مانند کاهی که در باد پراکنده می‌شود.

برداشت: اما وقتی او دید که من چقدر مست نیستم، از من دوری کرد.

برداشت: من درک و شناخت خود را به اصول حکمت متصل کرده‌ام و به شدت بر آن پایبند هستم.

برداشت: به بلندای آسمان نگاهی نداشتم و به نام و آوازم توجه نمی‌کردم، بلکه به درون خود و کم‌حواسی‌ام تفاوت می‌گذاشتم.

برداشت: این گروه از پرستندگان بت را ببین که چگونه گردنشان را به دستم آویزان کرده‌ام.

برداشت: آن‌ها می‌خواهند که مانند خودشان من هم جز خدا را نپرستم.

برداشت: به خدا قسم که من از خوردن با کسی که به بت‌پرستی می‌پردازد، حتی با شیرینی هم دوری می‌کنم.

برداشت: این جمله به این معناست که من با وجود اینکه از ششصد نفر دیگر که در کنار من هستند، از نظر فضل و دانش برتری دارم، به هیچ وجه به آن‌ها نمی‌رسم.

برداشت: هیچ‌کس به اندازه‌ی او برای من مهم نیست و کسی را نمی‌بینم که به او برتری داشته باشد.

برداشت: ای خوشحال و شاد، به یاد داشته باش که مدتی است که من هم به خاطر کسانی که به آن‌ها دلتنگم، بسیار گریان و غمگین هستم.

برداشت: من همیشه به یمگان نسبت دارم، گرچه از نسل قبادیان جدا شده‌ام.

برداشت: اگر دیو من را از خاک بیرون کند، من سنگی خواهم شد تا بر غم تو ایستادگی کنم.

برداشت: در روز روشن و به وضوح، دلایل و براهین را در حلق امام (رهبر) تو از بین بردم.

برداشت: ما به صورتی که تو می‌پسندی، جان می‌دهیم، ای دیو، هر کجا که باشم.

برداشت: دل را از تیر زخم‌ها آزاد کن، هرچند تو نخواستی که من خسته شوم.

برداشت: آن‌ها به خاطر قدرت و استدلال قوی من، دچار درد و اندوه شده‌اند و در دل شان شکسته است.

برداشت: هر سال یک کتاب به دور و بر جهان ارسال می‌کنم.

برداشت: خصم من باید بفهمد که تو در دین، ضعیف و بی‌ارزش نیستی و قدرت و عظمت داری.