قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۷

برداشت: ای کسی که به آب زمزم خود را شستیده و مانند مردان به سفر حج رفته‌ای، اکنون بی‌غم و شادمان هستی.

برداشت: طی بیش از چهل سال تلاش و کوشش کردی، اما در پایان چیزی به دست نیاوردی و هیچ چیز از خود نشان ندادی.

برداشت: به دلیل فریب و ترفند، تو ناچار شدی که از قیمت اصلی یک کالا بگذری و آن را به دیگران بفروشی.

برداشت: فراموش کن که گذشته چه کرده‌ای و اکنون خود را از گناهان پاک کن تا به روشنایی و آگاهی برسید.

برداشت: متاسفانه از این کار به خودت آسیب نرسانی. این رازها را برای خودت نگه‌دار.

برداشت: از این منفعت به تو نخواهم رسید، اما تو هم از خطر در امان نیستی ای الاغ!

برداشت: کسی که از درد شدید رنج می‌برد، چگونه می‌تواند به درمان زخم‌هایش بپردازد، در حالی که هنوز دچار جراحات عمیق است؟

برداشت: هرگز نمی‌توان پیمانه و ترازویی را از آب زمزم پاک کرد، این بیانگر این است که هر چیزی نشانه‌ای از خود دارد و پاک کردن آن ممکن نیست.

برداشت: اگر تو خود را بپوشانی، آن به سوی خدا قابل فهم نیست.

برداشت: از بلندی‌ها وزید و به پایانی رسید، این ثروت ناصحیح، چه باد باشد، چه پایانی.

برداشت: از این کاری که کردی، خودت را به دردسر انداختی، ای نادان، مثل ستونی که روی پس‌پشت آن ایستاده‌ای.

برداشت: از خواب نادانی بیدار شو، و سوره‌ی یاسین را بخوان، و به جان و تن خود روح تازه‌ای ببخش.

برداشت: دیو تو را فریب داد و به خاطر خری که هستی، تو را با قیمت پایین، به گلیمی فروخت.

برداشت: انگار که در جشن و خوشحالی هستم، اما در واقع از دور نظاره‌گر سوگواری و غم هستم.

برداشت: در هیجان و شادی تو، گویی گمان می‌رود که تو میوه‌ای را برداشت کرده‌ای و مانند یک باغ سرسبز و آرامی.

برداشت: هرگز به خاطر ظاهر فریبنده و زیبایی، به جایی نرو که زهر و شهد در آن تداخل دارد. در واقع، به زیبایی‌های ظاهری نباید اعتماد کرد، زیرا ممکن است درونشان خطرناک باشد.

برداشت: در مسیر دین، انسان باید مستقیم و بی‌دردسر حرکت کند و نیازی به انحراف و پیچیدگی‌های اضافی نیست.

برداشت: اگر از انسان بودن، ای پسر، می‌خواهی درست رفتار کنی، باید از گناهانت توبه کنی مثل آدمیان.

برداشت: اگر از تابش آفتاب آزار می‌بینی، درونت را زیر سایه‌ای از توبه پنهان کن و به آرامش برس.

برداشت: اگر می‌خواهی رحمت و نعمت بهره‌مند شوی، امروز از علم بهره‌برداری کن و به عمل بپرداز.

برداشت: هر کاری که می‌خواهی انجام دهی، به علم و دانش تنها تکیه نکن. برای اینکه عمل نتیجه دهد، نیاز به تلاش و تلاش مستمر نیز داری. مانند دانه‌ای که برای رشد به آب نیاز دارد، عمل تو هم برای بارور شدن به کوشش و تلاش نیازمند است.

برداشت: از آسمان هفتم، رشته‌ای محکم به اینجا آویزان شده است.

برداشت: هرگز نمی‌توانی آن را با ذهن تاریک و چشمی که به وضوح نمی‌بیند، مشاهده کنی.

برداشت: دستت را به او بده و از این راه گم شده دور شو، مانند پرنده‌ای که در شب به پرواز درمی‌آید.

برداشت: علم به صورت واضح و عینی وجود دارد و هیچ‌کس آن را جز از طریق تجلی و شکل‌گیری آن در عالم نمی‌تواند ببیند.

برداشت: به دل من خطور می‌کند که از جانب خداوند، بر دانش و حکمت لقمان و سلطنت جم اطمینان دارم.

برداشت: مهمانان و مهماندار قصر او هستند، با قیصر و سرداران بزرگ دیلم.

برداشت: در روز قیامت، کسی که به احترام و بزرگداشت خداوند توجه داشته باشد، مورد احترام و بزرگداشت قرار خواهد گرفت.

برداشت: او با حکمت و دانشش بر مردم پیشی گرفت و این مقدم بودنش نیز نیکو و شایسته بود.

برداشت: این دنیا همه ماجراها و حوادثش را پشت خود دارد و چهره‌اش به روی انسان‌ها تهی از محتوا و بی‌معنا است. این افراد همگی در یک حالت خاص به سر می‌برند و از واقعیت دورند.

برداشت: از این دیده می‌شود که جهان ارزشی و مقام خاصی دارد. ایراک به مانند نگینی درخشان شناخته می‌شود و در طول زمان، عمری برجسته و باارزش دارد.

برداشت: او به من اختیار و مسئولیت یک گله را داده است، اما من با این حال از این کار خارج می‌شوم و نمی‌خواهم در میان آنها باقی بمانم.

برداشت: ای تشنه، من راهی به تو نشان دادم، اگر مست نیستی، سخت به لب آب نزدیک شو.

برداشت: اگر تو سخن مرا بپذیری و نصیحت را گوش کنی، از مشکلاتی که در آن گیر کرده‌ای آزاد خواهی شد و به اوج قدرت و مقام خواهی رسید.