مردم سفله به سان گرسنه گربه
گاه بنالد به زار و گاه بخرد
شاعر در این بیت به توصیف حالاتی میپردازد که مردمی بیارزش مانند گربههای گرسنه با ناله و زاری و گاهاً با هوشمندی خود را نشان میدهند. آنها تلاش میکنند که از دیگران چیزی دریافت کنند، به ویژه زمانی که نزدیکان مهربانشان به کمکشان نمیآیند. زمانی که این افراد به قدرت و امکانات بیشتری دست یابند، به شدت خود را نشان میدهند و اگر به آنها نگریسته شود، مانند شیر غران میشوند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
مردم سفله به سان گرسنه گربه
گاه بنالد به زار و گاه بخرد
تاش همی خوار داری و ندهی چیز
از تو چو فرزند مهربانت نبرد
راست چو چیزی به دست کرد و قوی گشت
گر تو بدو بنگری چو شیر بغرد