قصیدهٔ شمارهٔ ۶۳

برداشت: زمانه به ما آزار می‌رساند و اگر تو هم ما را بیازاری، بدان که در این کار تنها نیستی.

برداشت: اگر می‌خواهی دهر با شمشیرش به تو آسیبی نرساند، از عقل خود مانند سپری استفاده کن.

برداشت: تعویذی که نشان‌دهنده وفا است را از گردنت بیرون بیاور، وگرنه اگر به ظلم و جفایی معذب شوی، گلویت را خواهد فشرد.

برداشت: این فرد با ویژگی‌های نیکو و روح بلند، همیشه به کسانی که وفادار و دارای فضیلت هستند، احسان و خوبی می‌کند.

برداشت: از افراد پست و بی‌ارزش دوری کن، چرا که شخص دانا چون سگی، افراد نالایق را بی‌احترامی می‌کند.

برداشت: شخصی نادان و پست مثل شورى است، در میان افراد باهوش و آگاه چگونه ممکن است که دانه‌ای رشد کند و ثمر دهد؟

برداشت: آب خوب را روی زمین شور نریز، زیرا این زمین به هیچ دردی نخواهد خورد.

برداشت: صحبت کردن با فرد نادان مانند گرفتن خاری بزرگ است، چرا که چنین فردی نه چشم وفا دارد و نه اخلاق انسانی.

برداشت: دل خود را به آدم‌های پست و بی‌ارزش نسپار، چون انسان آزاده هرگز دلش را به این‌گونه افراد نمی‌دهد.

برداشت: به زمان اعتماد نکن، زیرا زمان مانند ماری است که هر چیزی را بی‌رحمانه می‌نوشد.

برداشت: اگر یک بدی از تو بگذرد، فردا ناچار می‌شود که از آن بدتر بازگردد.

برداشت: مردم از دنیا آنچنان که باید رحمت و لطف نمی‌بینند، هرچند که در برابر مشکلات و سختی‌ها گریه و زاری کنند.

برداشت: هر روز به او نگاه کن و ببین چگونه با زشتی و پلیدی خود را نشان می‌دهد.

برداشت: از عشق پنهان او با نیرنگ و حیله، در جام شراب، زهر را از بین می‌برد.

برداشت: آن فتنه را که این دشمن به پا کرده، زهر را به جای نوش پنداشته و می‌خواهد برطرف کند.

برداشت: اگر کسی را به این شیوه فریب دهند، ممکن است که عاقلانه برشمرده نشود و عقلش از بین برود.

برداشت: خرد واقعی کسی است که درک کند این جادو و فریب را ترک کند و به راه دین و پرهیزکاری برود.

برداشت: بر اثر بارش باران، آگاهی و دانش مانند قطرات باران بر زمین تفکر و خرد نازل می‌شود.

برداشت: اگر سرش را بالا ببرد، آگاهی و هوشیاری بر دوش او فشار می‌آورد و بار گران مسئولیت دین بر او سنگینی می‌کند.

برداشت: این جهان مانند یک دیو است که زهر کشنده را به ناخودآگاه در نوشیدنی دلپذیری می‌ریزد و با فریب آن را به ما می‌دهد.

برداشت: هر کسی که به دیدن این موعد (روز موعود) برسد، باید بر اساس عقل و درایت خود عمل کند و آن را درک کند.

برداشت: کسی که عقل و درک درستی دارد، چگونه می‌تواند با دیو و مخلوقات پلید هم نشین شود و در کنار آن‌ها آرام بگیرد؟