قصیدهٔ شمارهٔ ۵۹

برداشت: اگر به دنبال دانش و حکمت هستی، باید تلاش کنی؛ زیرا افراد تنبل نمی‌توانند به دانش دست یابند و تنها با کوشش می‌توانند مسائل سخت را برای خود آسان کنند.

برداشت: تنها خردمندان هستند که با هم صحبت می‌کنند و بر اساس قوانین طبیعی و اصول بنیادین، جهان را سامان می‌دهند.

برداشت: اگر به دقت به حرکت و نظم ستاره‌ها و سیارات در آسمان نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که آنها نیز به خاطر طبیعت خود، در خدمت نظم و قانون هستند. این به ما نشان می‌دهد که چگونه موجودات نیز می‌توانند با پیروی از قوانین طبیعی، زندگی کنند.

برداشت: در اینجا منظور این است که حرکت و چرخش کیهان مانند دستان agile و چابک است که به لطافت و زیبایی جهان زندگی می‌بخشند و می‌توانند حتی بی‌جان را به موجودی زنده تبدیل کنند. بدین ترتیب، نیروهای طبیعی و cosmic به زندگی و انرژی می‌افزایند.

برداشت: این دست‌ها، مانند دست‌های آسمان هستند که با بندگان خداوند، انواع نعمت‌ها و خیرات را نیکویی می‌کنند.

برداشت: چشم‌ها همچون چشم‌های جهانیان هستند که وقتی به خاک بی‌ثمر نگاه می‌کنند، آن را به زیبایی و جواهرهایی چون در و مرجان تبدیل می‌سازند.

برداشت: این شگفتی را ببین که در فصل بهار، به خاطر زیبایی‌ها و جلوه‌های طبیعت، به اندازه‌ای به خاک باغ زیبایی می‌بخشند که خود زمین هم پر از زینت و زیبایی می‌شود.

برداشت: این نشانه‌ها به مردم کمک می‌کند تا گوهری را پیدا کنند که ممکن است در خاک یا به حالت پنهان قرار داشته باشد.

برداشت: اگر عرش و نگهبانان آن را ندیده‌ای، پس چرا به این فکر می‌کنی که چگونه به دور آن می‌چرخند و همیشه در حال حرکت هستند؟

برداشت: این زمین و آسمان که در اطراف ماست، همگی به دور تو می‌چرخند و شب و روز بی‌وقفه به گردش ادامه می‌دهند. این خاک، مانند عرش تو است و کواکب و ستاره‌ها نیز از تو و وجودت الهام می‌گیرند.

برداشت: تو مانند پادشاهی هستی که بر روی گیاهان و حیوانات سلطه داری. هر دستوری که بدهی، آن‌ها با تمام وجود اطاعت می‌کنند.

برداشت: به حالت رکوع و سجود نگاه کن، سپس از این حرکات آموزه بگیر و همانند آنها در عبادت و بندگی خود عمل کن.

برداشت: به این نشانه‌های خلق توجه کن، زیرا به راستی این نشانه‌ها به طاعت و بندگی خداوند اشاره دارند.

برداشت: امروز باید به کسانی که در موقعیت پایین‌تری هستند، نیکی کنی تا فردا کسانی که بالاتر از تو هستند نیز به تو نیکی کنند.

برداشت: خدایان، یک بنده بد را به خاطر بدی‌هایش، مانند یک تشنه و گرسنه عذاب می‌دهند و او را در آتش درونی‌اش گرفتار می‌کنند.

برداشت: پس چرا ای بنده بد، در این جا احساس امنیت می‌کنی؟ زیرا فردا ممکن است تو را به خاطر همین رفتار به آتش ببرند.

برداشت: چون مردم نادان مانند مست‌ها بی‌خبرند، تو نیز هشیار نباش و کاری را انجام نده که آن مست‌ها انجام می‌دهند.

برداشت: وقتی گوشت فاسد شود، نمک می‌تواند آن را درمان کند، اما وقتی نمک خود هم فاسد شود، دیگر چه چیزی می‌تواند آن را نجات دهد؟

برداشت: با انسان‌های سبکسر از خاندان مصطفی (پیامبر اسلام) چیزی نگویید، زیرا این نادانان خود بدون دلیل و علم، مانند باران بدون ابر سخن می‌گویند.

برداشت: در شهری که علم و دانش خداوند در آن حاکم است، جایگاهی برای جغد وجود ندارد. زیرا جغد، از ویران‌گران و تخریب‌گران است و به دنبال خراب کردن است.

برداشت: در بالای منبر سخنرانی می‌کنند و به بی‌سوادان و نااهلان وعده بهشت و نعمت‌های فراوان می‌دهند و به این طریق آن‌ها را سردرگم و گیج می‌کنند.

برداشت: اگر در اندیشه‌هات همچون کوه یمگان محکم و استوار باشی، سخنانت باید از علم و خردی چون حیدر سرچشمه بگیرد، وگرنه بر تو همچون زندان تنگ و دشوار می‌شود.

برداشت: صداها بلند می‌شود و در پاسخ به امید، به شدت به فعالیت می‌پردازند؛ چراکه وقتی درباره جو صحبت می‌کنی، بدون شک خرها نیز صدا می‌زنند.

برداشت: اگر نگویی که جای خوردن و کار کردن است، بهشت بر تو خواهد بود که از خشم و بی‌خردی چشم‌ها به تیر تبدیل می‌شود.

برداشت: شما باید در دل قلعه آل مصطفی (خانواده پیامبر) قرار بگیرید تا از علم جدتان بر سرتان نوری افشانده شود.

برداشت: دلیل‌ها و نشانه‌های خداوند در دست امام زمان است، اگر بخواهد می‌تواند به تفسیر آسمان‌ها بپردازد.

برداشت: دین تو را با دانش دنیایی اندازه‌گیری و سنجش می‌کنند، اما کار دین بدون معیار و سنجش درست نخواهد بود.

برداشت: مردم درستی و حقیقت دین را از دانش و آگاهی خود می‌شناسند و با عمل کردن به آن، بنیاد حکمت را بنا می‌گذارند. عاقلانی که با علم و عمل خود، معنای واقعی دین را درک می‌کنند، همان کسانی هستند که به wisdom و حکمت رسیده‌اند.

برداشت: تا زمانی که ندانید، تلاش و زحمت شما بی‌فایده است، زیرا تلاش برای افرادی نادان و ناتوان، به زیان خردمندان تمام می‌شود.

برداشت: تمام مردم به خاطر این افراد در شگفتی هستند، از مسیر ایشان دوری کن، وگرنه مانند خودشان تو را نیز در دین سرگردان و حیران خواهند کرد.

برداشت: در اینجا سخن از افرادی است که در حالت مستی هستند و به خاطر این حالتی که دارند، نمی‌توانند به کسی که هوشیار است گوش دهند. بنابراین، بهتر است که در چنین شرایطی خاموش بمانی و دخالتی نکنی، چرا که مستی مانع از درک صحیح و فرمانبرداری می‌شود.