قصیدهٔ شمارهٔ ۵۱

برداشت: در این جایگاه آسمانی، چه کسی از اهل ملک بود که نتوانست از این چرخ بزرگ و آبی رنگ چیزی بگیرد یا به آن دست یابد؟

برداشت: هر کسی که زندگی‌اش را صرف کسب مال و ثروت کند، وقتی که زمان به پایان می‌رسد، نه آن مال باقی می‌ماند و نه از آن سودی نصیب او می‌شود.

برداشت: زمانی که عمر به پایان می‌رسد و عمر تو به مال و ثروت وابسته بوده باشد، اگر این ثروت سودی ندارد، آیا اصلاً ارزش دارد؟

برداشت: افرادی که توانایی و قدرت بیشتری دارند، نباید به ظواهر و غفلت‌ها بیفتند. باید به یاد داشته باشند که خداوند، نه چیزی به وجود می‌آورد و نه از بین می‌برد. او همواره پایدار و بی‌نهایت است.

برداشت: خدا را با ویژگی‌های زمان محدود نکن، زیرا این ویژگی‌ها به گذشته، حال و آینده مربوط می‌شوند و خدا از هرگونه قید و شرط زمانی فراتر است.

برداشت: یک وجود است که دارای صفات و بی‌صفت است، نباید او را بی‌ارزش و ارزشمند نامید، زیرا ما را چنین آموزش داده‌اند.

برداشت: خدا را بشناس و از او به خاطر نعمت‌هایی که به ما داده سپاسگزاری کن، زیرا ما فقط به همین دو چیز وابسته خواهیم بود.

برداشت: به عمل و گفتار خود یکدست و یکپارچه باش و در دل خود با زبانت مخالف نباش، زیرا این مشابه است به چیزی که بر روی پشیز طلا ریخته شده است.

برداشت: اگر به آرامی با تو صحبت کنم، تو مرا زشت و تند نگو. فقط به آن چیزی که به نفع توست، آزار نرسان.

برداشت: از خاک و آتش و آب، طبق رویه‌ی آنان برو که خاکی که خشک و زبر است و آب لطیف و نرم می‌باشد.

برداشت: به خود نبال و به تمجید خود نپرداز و این را نفرما که "من میوه‌ای خوشمزه و لطیف هستم و تو هیچ طعمی نداری."

برداشت: اگر کسی را با زور و تلاش به جایی برسانی، مانند نمرود که به قدرت خود بر فراز آسمان‌ها نشسته بود، به خود تکبر و سرکشی می‌کند.

برداشت: در اینجا به این موضوع اشاره می‌شود که نباید کسی را سرزنش کرد، زیرا خود ما از او کمتر نیستیم. حتی اگر دیگران نقص‌ها و کاستی‌هایی داشته باشند، این ممکن است به دلیل موقعیت یا شرایط خاص باشد. در واقع، باید به جای سرزنش، به خود نگریست و به یاد داشت که هر فردی ممکن است عیوبی داشته باشد که ما نیز ممکن است با آنها دست و پنجه نرم کنیم.

برداشت: به فردی که دارای فهم و دانش است، توجه و احترام کن؛ زیرا پیامبری که به حق ستوده شده، از سوی خداوند مورد تکریم قرار گرفته است.

برداشت: به راستی بدان که پاکی و نیکویی از ویژگی‌های همیشگی روح پاک پیامبر است، که از سوی خدا و مردم مورد ستایش و درود قرار دارد.

برداشت: اگر نمی‌خواهی در روز محشر به خاطر جهل و دل بدت دچار آلودگی شوی، باید خودت را پاکسازی کنی.

برداشت: چگونه می‌توانی خود را با پاکی و علم توصیف کنی، در حالی که نه جانت و نه دلت از جهل و کارهای زشت دور نیستند؟

برداشت: به ثروت و دارایی و خوشبختی روزگار مغرور نشو، چرا که تو هنوز از درد و رنج زندگی چیزی جز نشانه‌ها و آثار آن را ندیده‌ای.

برداشت: دنیا مانند یک منزل است که انسان‌ها در مسیر آن به صورت گروهی عبور می‌کنند و به سرعت در حال گذر هستند.

برداشت: برادر و پدر و مادر تو همه رفته‌اند، تو چقدر می‌خواهی در این سفر بی‌خیال و راحت باشی؟

برداشت: تن تو همچون پیراهنی بود که جانت را در خود داشت، اما اکنون همه چیز از هم گسسته و تار و پود آن فرسوده شده است.

برداشت: اکنون که لباس تازه و رنگین تو را گرفته، خود آن چیزی که برای تو جوانی و زیبایی به ارمغان آورده است نیز به تدریج از تو می‌رباید.

برداشت: تو مانند دیگران بی‌خبر از حقیقت و جریانات زندگی به راه خود ادامه دادی، در حالی که روز و شب در گردش‌اند و عمر تو بی‌خبر از گذر آن سپری شده است.

برداشت: سالیان دراز در خواب بودی و آنکه بر تو حساب می‌کرد، تنها یک نفس طول کشید تا تو بی‌خبر بمانی.

برداشت: حالا وقت آن است که با حالتی خشن و سنگین حرکت کنی، در حالی که سرت پر از خیال‌های پرحاشیه است و چشمانت خواب‌آلود به نظر می‌رسند.

برداشت: تو درسی برای دو جهان هستی، اما با دل ناراضی از سرنوشت و خداوندی که هم از تو راضی نیستی.

برداشت: به نتیجه‌ای که در پایان کار به دست می‌آوری دقت کن؛ آیا ارزش آن آسیب‌هایی که دیدی و زحماتی که کشیدی را دارد یا نه؟

برداشت: چرا به دنبال افزایش رنج و سختی برای بدن خود هستی، در حالی که این کار هیچ افزایشی به عمر تو نمی‌دهد؟

برداشت: بدان که هر چیزی را که در این دنیا انجام می‌دهی، چه خوب و چه بد، در آینده پیامدهایش را خواهد چشید و باید با نتایج آن روبرو شوی. در نهایت، تو باید با ناامیدی و به دور از خوشحالی مواجه شوی.

برداشت: بدان که چشمانت بر هر چیزی که دیده‌اند و گوش‌هایت بر هر چیزی که شنیده‌اند، به حقیقت بر تو شهادت خواهند داد.

برداشت: درست است که بعد از اینکه خداوند تو را به راه راست هدایت کرد، دیگر هیچ دلیلی برای گمراهی و عذر نداشتن تو وجود ندارد.