قصیدهٔ شمارهٔ ۴۹

برداشت: ای کسی که خوشحال نشسته‌ای و راحت در تخت خواب خود دراز کشیده‌ای، اگر این زندگی راحت و خوش را ادامه دهی، ممکن است که به این وضعی که داری قناعت کنی و از آن خارج نشوی.

برداشت: به دقت نظر کن که مرکب عمر تو همواره بر دو حالت سوار است؛ هم بر تخت آرامش و خوشی و هم بر نخی که ممکن است نامتعادل باشد و در خطر بیفتد.

برداشت: تو در آرامش نشسته‌ای و در همین حال عمرت به سرعت می‌گذرد، مانند پرنده‌ای که در حال پرواز است و مرگ به سراغ تو آمده.

برداشت: ای فاخته، اگر ناگهان از آن زیبایی که به‌دست آورده‌ای بگریزی، فقط باید آهی از دل برکشی.

برداشت: اگر مانند گوساله نباشی و هر سال در حال تلاش و کوشش نباشی، هرگز به ثمر نمی‌رسی و همیشه در حالت ناپایداری خواهی بود.

برداشت: این بیت به این معناست که تنها افرادی که خوش‌شانس و خوش‌اقبال هستند می‌توانند بر سختی‌ها و چالش‌های زمانه غلبه کنند. اگر تو جوان هستی، شانس تو نیز به تو کمک خواهد کرد که از پس این سختی‌ها بربیایی.

برداشت: اما این خوشحالی و خوشبختی به سرعت از بین می‌رود و مانند دودی بر روی یخ محو می‌شود.

برداشت: وقتی که شانس و بخت به ناگهان با مشکلات و درگیری‌ها روبه‌رو شود، مانند این است که در لحظه‌ای حساس، گله‌ای از رنگ‌ها به هم می‌ریزد و در برابر پلنگی که در کمین است، رنگ و جلوه خود را از دست می‌دهد. در واقع، در شرایط سخت و خطرناک، زیبایی و رنگ‌های زندگی تحت تأثیر قرار می‌گیرد و به نوعی آسیب می‌بیند.

برداشت: اگر نمی‌خواهی که گرفتاری یا مشکل بر سرت بیفتد، نباید به ناچیزها و بی‌اهمیت‌ها توجه کنی یا بر آنها پافشاری کنی.

برداشت: در جایی که همیشه آرزوی چیزی را داری، ای خردمند، تو را بر آن هدایت می‌کنند، نه بر اساس آزمایش و خطا.

برداشت: در این مکان پشیمانی و تردید، دل را به چه چیزی مشغول کرده‌ای؟ کی می‌توانی با ساختن خانه‌ها و گنبدها و آشپزخانه‌ها، به آرامش برسی؟

برداشت: این دنیا مانند محیطی است که در آن مرگ حاکم است، پس هر چه از دستت برمی‌آید باید به‌خالصی انجام دهی، زیرا در اینجا همه چیز با مرگ سر و کار دارد.

برداشت: امروز تلاش کن که در دو راهی قرار نگیری، چون در این برزخ نباید بدون آمادگی و توشه‌ای باقی بمانی.

برداشت: در بهشت با کارهای نیکی که انجام می‌دهی خودت را سرزنش نکن و دست از گناه بردار تا به دوزخ نروی.