قصیدهٔ شمارهٔ ۴۵

برداشت: هر چیزی که از عقل و خرد فاصله داشته باشد، به نوعی محدود کننده است. این گفته، نتیجه‌ای از فهم و دانش افراد باتجربه و عاقل است.

برداشت: اگر کارها را با خرد و اندیشه انجام دهی، برعکس کارهای ناپسند را از خود دور خواهی کرد و این امر تو را خرسند و راضی خواهد کرد.

برداشت: دل را به هیچ کس نبند که اگر پاداشی در کار نباشد، این پیوند ارزش ندارد.

برداشت: فکر و خیال تو را جز ایمان به یکتایی خداوند نباید از خود دور کنی، زیرا غیر از این، چیزی دیگر نمی‌تواند محبت دل را به خود جلب کند.

برداشت: با دقت در ایمان و باورهایتان بنگرید و موحد و دل‌باخته به یکتایی خدا باشید، زیرا ممکن است چیزهایی شما را از آن دور کند و به انحراف بکشاند.

برداشت: اگر خدایی را از نیازهایت بترسی، نگران نباش؛ زیرا راهی که تو را به خداوند می‌برد وجود دارد.

برداشت: غمت را به راحتی پشت سر بگذران و بدان که مادر تو همواره در این مسیر، همچون یک همراه و پشتیبان است.

برداشت: ای دوست، به درون خود بنگر و ببین که در دنیا چند نفر مانند تو وجود دارند یا تا چه اندازه شبیه تو هستند.

برداشت: این دنیا به خودی خود برایت جاودانگی ایجاد نخواهد کرد و زندگی تو به زندگی و نفس خودت وابسته است.

برداشت: به دور از انتظار نداشته باش که چرخ زمان همیشه به نفع ما می‌چرخد، زیرا در نهایت همه چیز به غم و اندوه می‌انجامد.