گویند عقابی به در شهری برخاست
وز بهر طمع پرّ به پرواز بیاراست
این شعر درباره عقابی است که به پرواز در آمده تا از چیزی بهرهمند شود. اما ناگهان از جایی تیر بدی به او اصابت میکند. تیر به بال عقاب آسیب میزند و او در حال سقوط به زمین فکر میکند که چرا باید از دیگران شکایت کند، در حالی که خود او مسئول وضعیتش است. این شعر به مفهوم مسئولیتپذیری و اینکه گاهی خود ما عامل مشکلاتمان هستیم، اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گویند عقابی به در شهری برخاست
وز بهر طمع پرّ به پرواز بیاراست
ناگه ز یکی گوشه ازین سختکمانی
تیری ز قضای بد بگشاد بر او راست
در بال عقاب آمد آن تیر جگردوز
وز ابر مر او را به سوی خاک فرو خواست
زی تیر نگه کرد پر خویش بر او دید
گفتا «ز که نالیم؟ که از ماست که بر ماست»