قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹

برداشت: ای کسی که همیشه در حال لذت و خوشی هستی، مانند گیاهی که در آفتاب می‌روید، چرا از حال و روز این چرخ گردان چیزی نمی‌دانی؟

برداشت: این فرد با اعتماد به نفس و بزرگی خود به مقام والایی دست یافته و در مقابل زیبایی و ویژگی‌های خاص خود در دنیای رنگارنگ و درخشان زندگی، از جلال و عظمت خود صحبت می‌کند. آیا واقعاً خیر و برکت این دنیای پرهیجان و زیبا به او تعلق دارد؟

برداشت: آیا شخص دیگری او را به بالا می‌برد، همان کسی که جایگاه او در آسمان‌ها است؟

برداشت: جسمی که فاقد سازنده باشد، چگونه می‌تواند شکل، رنگ و حرکت را از خود داشته باشد؟

برداشت: چند بار این ستاره‌ها به ما نگاه می‌کنند، در روز و شب مانند چشم‌هایی که بی‌توجه‌اند؟

برداشت: اگر می‌خواهی بدانی، به حرف‌های من گوش کن، زیرا گوش من همیشه به سمت تو و برای توست!

برداشت: به دقت به لوح محفوظ نگاه کن، ای پسر، که نوشته‌های آن از جهان مادی و چیزهای فانی است.

برداشت: تنها درختان می‌توانند این خط را بکشند و این خط از چیزی غیر از دریا به وجود نیامده است.

برداشت: هرگز نباید از فرامین و تقدیرات خداوند سرپیچی کرد، حتی اگر زمان و محیط تغییر کند و اوضاع دگرگون شود.

برداشت: زندگان به سه خط از سوی خداوند مشخص شده‌اند: آغاز و پایان آن‌ها، به مانند گیاهان است.

برداشت: به حقیقت و واقعیت‌های الهی با چشم دل نگاه کن، زیرا چشم جسمی تنها نمی‌تواند جز چیزهای مرده و بی‌روح را ببیند.

برداشت: اینکه می‌بینی که مجسمه‌ها به صورت بت‌ها در آمده‌اند، پسرم، گرچه نام‌هایشان عزی و لات نیست.

برداشت: تمامی انسان‌ها تنها به زیبایی‌های او می‌نگرند و هیچ‌کس نمی‌تواند از زرق و برق و جذابیتش رهایی یابد.

برداشت: سخنان شیطان تا روزی که می‌گوید، همانند سخنان او در مورد بت‌های عزّی، لات و منات باقی است.

برداشت: مادر دیوان به صورت روشن و بدون پوشیدگی، حقایق و مشکلات را به حالت آشکار درآورده و به شیوه‌ای غیر ثابت و ناپایدار به دلایلی، به دیگران پیشنهاداتی کرده است.

برداشت: بدون تردید، به طور علنی و بدون ترس، بهای طبل و دف را به عنوان زکات پرداخت کردند.

برداشت: عاقل‌ها در این دنیا دیگر جایی ندارند جز آنکه بر فراز کوه‌های بلند بنشینند و به تماشا و تفکر بپردازند.

برداشت: هیچ‌کس در خراسان از یاد آل مصطفی، نه فرزندان و نه دختران، یاد نمی‌کند.

برداشت: هیچ‌کس نمی‌داند که می باید در پی نشانی از هفت زن باشد که در قرآن، صفات آن‌ها آمده است.

برداشت: مردم گمان نمی‌کنند که مؤمنان سوى پروردگار، پیوسته در حال اطاعت و عبادت هستند.

برداشت: هر وقت حال گوسفندان بدتر می‌شود، چون گرسنگی از گرگ‌ها در اطرافشان بیشتر می‌شود.

برداشت: اگر خدا بخواهد، از خاندان عباسیان، خونبهای کشته‌شدگان آل احمد را بگیرد.

برداشت: بنیاد و صفات پادشاه سفاح را بومسلم بیرون می‌آورد و به راحتی او را از قلعه بی‌در خود خارج می‌کند.

برداشت: من از لذت‌های دنیوی دست کشیدم، درست همان‌طور که وقتی از کنار آب فرات عبور می‌کنم، برای خودم را از آن دور می‌کنم.

برداشت: امید دارم که در روز قیامت، وقتی که بر پل صراط عبور می‌کنم، از آتش جهنم نجات یابم.