قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶

برداشت: این بیت به توصیف زیبایی و جذابیت دختری می‌پردازد که با عطر و طعمش شبیه شکر و عنبر است. به طور کلی، گوینده از زیبایی او به‌طور خاصی با شوق و تحسین صحبت می‌کند.

برداشت: اگر بخواهی از او بوسه‌ای بگیری، باید او را وادار به عمل کنی؛ همچنان که اگر با کارد به او آسیب بزنی، باز هم بوی خوش آن تن را خواهی داشت، هرچند که با کارد به او ضربه زده‌ای.

برداشت: زمانی که او به تو آسیب بزند، مانند دو ظرف پر از آب به زمین می‌افتند و محتویاتشان می‌ریزد.