قصیدهٔ شمارهٔ ۲

برداشت: به چشمی که پنهان را می‌بیند، به رازهای جهان نگاه کن، چرا که چشمی که فقط به ظواهر می‌نگرد، قادر به دیدن آنچه پنهان است، نمی‌باشد.

برداشت: در جهان چه چیزی پنهان است؟ آزاده‌ای را ببینی که امور پنهان را درک می‌کند ولی آنچه که آشکار است را نمی‌بیند.

برداشت: جهان را نمی‌توان با زنجیر آهنی محدود کرد؛ بلکه باید این جهان را با حکمت و دانش در دست گرفت و به آن نظم داد.

برداشت: دو چیز وجود دارد که دنیا به آنها وابسته است: علم و اطاعت. هرچند ممکن است که وضعیت این دو در برخی موارد خوب نباشد، اما همچنان اهمیت ویژه‌ای دارند.

برداشت: بدن تو مانند ظرفی است و روح تو همچون جوهر علم و بندگی. بنابراین، باید برای هر دو، یعنی بدن و روح، ارزش و توجه لازم را قائل شوی و آن‌ها را در مسیر علم و اطاعت قرار دهی.

برداشت: در دوران جوانی، مانند یک خیال به نظر می‌رسید که هیچ‌گاه هیچ برنامه و تصمیمی وجود نداشته است.

برداشت: چگونه آسمان آرامش داشته باشد، در حالی که خود از بنیاد آرامش ندارد؟

برداشت: برای رسیدن به جهانی دیگر، باید از نردبانی که در این دنیا وجود دارد بالا برویم و خود را به اوج برسانیم.

برداشت: در این سقف چرخان و این سرزمین ثابت، به هنر و دانایی پنهان خالق توجه کن.

برداشت: به خاطر داشته باش که چگونه بدون هیچ نیازی، روحی سبک و آزاد بر جسمی سنگین و سنگین‌بار تسلط پیدا می‌کند.

برداشت: در این گنبد سبز که به آسمان می‌رسد، این توپ بزرگ و تاریک آویخته است.

برداشت: چه بگویم از این که زمان چگونه می‌گذرد و چگونه این چرخ روزگار سال‌ها را بی‌حد و مرز می‌شمارد؟

برداشت: این جهان نه به خاطر گذر زمان، نه به خاطر جریان آب و نه به خاطر وزش باد، دچار کهنگی و نقصان نمی‌شود.

برداشت: به خاطر اینکه حکمت و خلقت الهی است، این بحث را تنها با کسانی که توانایی در بیان دارند در میان بگذارید.

برداشت: به دلیل اینکه اسرار حکمت، شایسته‌ی افرادی که ناآگاه و بدون راهنما هستند، نیست.

برداشت: این بیت به معنای این است که باید در نظر داشت که اگر کسی وجود نداشته باشد که به او پناه ببریم و از او کمک بخواهیم، در آن صورت از خود ما هم هیچ یاری نخواهد بود. در واقع، وجود یک پشتیبان یا حامی اهمیت زیادی دارد و بدون آن، دسترسی به یاری و کمک ممکن نخواهد بود.

برداشت: اگر اسب و شتر و الاغ وجود نداشته باشد، قهرمانان چگونه می‌توانند قهرمانی کنند؟

برداشت: مکان و زمان هر دو ساخته شده‌اند تا زندگی و پدیده‌ها را شکل دهند، بنابراین نمی‌توان برای آن‌ها مرز و محدوده‌ای قائل شد.

برداشت: اگر بگویی این جمله در قرآن وجود ندارد، من می‌گویم که تو درک درستی از قرآن نداری.

برداشت: قرآن برای خود یک نگهدارنده و حافظ دارد که خداوند انسان و روح را به او سپرده است.

برداشت: پیامبر به فرمان خدا، رهبری این گروه بزرگ را به او واگذار کرد.

برداشت: بجای پیروی از منتخب خدا و پیامبر(امام علی)،از افراد دیگری پیروی کردی(منظور ۳خلیفه اول است و به همین دلیل «فلان» ۳بار تکرار شده است)

برداشت: اگر به درستی و عمیق به معانی قرآن پی نبرده‌ای، ناشی از آن است که از فرمانبری و اطاعت آن دوری کرده‌ای.

برداشت: ای کسی که قرآن می‌خوانی، توجه کن! در این مکان، میزبان این خوان گسترده کیست؟

برداشت: از این سفره‌ی خوب، تنها کسی نان و نعمت می‌برد که میزبان مهربان را بشناسد.

برداشت: اگر به مردم کمک کنی و نیازهایشان را تامین کنی، ممکن است متوجه نشوی که برخی افراد مانند سگ ها، فقط به فکر منافع خود هستند و به دیگران اهمیت نمی‌دهند.

برداشت: این متن به نوعی اشاره دارد به دوری و جدایی از خورش‌ها و زندگی خوب و خوشی که در کنار افراد محبوب وجود دارد. این دوری، به نوعی به دشمنی یا مخالفت با کسی اشاره می‌کند که به خانواده و خاندان او آسیب می‌زند یا تهدیدی برای آنها به شمار می‌رود. در واقع، ناپسند بودن و دوری از خوبی‌ها به خاطر وجود یک دشمن در افق می‌باشد.

برداشت: هاروت و ماروت، به خاطر بدگمانی و کج‌فهمی خود، از آب زلال دجله بی‌بهره‌اند و لب‌هایشان خشک مانده است.

برداشت: اگر می‌خواهی به دوستی از خاندان خود وفادار باشی، باید مانند ناصر، حتی به دشمن هم خانه و کاشانه‌ات را بدهی.

برداشت: غصه نخور که کاخ و زندگی به زندگی نمی‌ماند، تو که خود را سلطان و رئیس می‌دانی، با این حال بدان که همه چیز گذراست.

برداشت: اگر از دنیا ضرر کرده‌ای و از دین بهره‌ای به دست آوردی، باید توجه داشته باشی که دیگران را با تحقیر کردن خوار نکن.

برداشت: به کسی که به زمین دیگران می‌رود، و خود را در جایگاه پایین قرار می‌دهد، نباید منزلت و مقام او را به حساب آورد. باید توجه کنیم که خانه خود را به منزله خانه دیگران محسوب نکنیم.

برداشت: شخصی با سخنانی زیبا و دلنشین می‌گوید که از انجام کارهای خوب و عبادت دست بکشید، زیرا زمانه‌ای که در آن به سر می‌بریم، زمان مناسبی نیست و روزگار سنگینی بر ما حاکم است.

برداشت: یک نفر بدون هیچ هزینه‌ای، دلیلی ارائه داد. به حرف این شخص گوش کن تا از دلیل رایگان او بهره‌مند شوی.