بخش ۱۸ - حکایت

برداشت: یک شکارچی پرنده‌ای را در قفس داشت و آن را به باغی برد تا آزاد کند و بندهای قفس را از پایش برداشت.

برداشت: پرندگان باغ به او پیام دادند که امیدوارند همسفر و همنشین شوند.

برداشت: زمانی که پرنده‌ای پرواز کرد، متوجه شد که بال‌هایش به وسیله دشمنانش محدود شده و آن‌ها در کنار خانه‌ای نشسته‌اند.

برداشت: از درون سینه‌ام صدایی بلند و پرطنین به‌وجود آمده که به شدت احساساتم را بیان می‌کند.

برداشت: مرغی که در قفس است و در دست صیاد به دام افتاده، هرگز از زیبایی و لطافت درختان لذت نمی‌برد. زندگی‌اش محدود به فضای تنگ قفسش است و نمی‌تواند آزادانه پرواز کند.

برداشت: قفس، حکمتی است برای کسی که در انتظار یک فرصت برای استفاده از مهارت‌هایش است، اما در عین حال احساس می‌کند که تحت نظارت و تهدید قرار دارد.

برداشت: شما فرزندان و جوانان هستید که مانند درخت سرو و گل، شاداب و پرنشاطید، پس از لحظات خوب زندگی بهره‌مند شوید.

برداشت: صیاد مرا همواره تحت نظر دارد و خود من نیز در تله و دام او گرفتار هستم.