نظر اعتبار بر صورت عالم گشودن و راه سخن به گام عرفان طی نمودن در سر این معنی که درون از پردهٔ موجودات واجب‌الوجودی هست و برون از حلقهٔ کاینات معبودی که حرکت هر جانداری از قدرت اوست و کثرت تغییر عالم شاهد بر وحدت او

برداشت: آیا در سرما و بی‌خبری غرق هستی که جام خواب تو را مدهوش کرده و به درون گرداب غفلت انداخته است؟

برداشت: از این خواب آشفته بیدار شو و سر خود را در جمع کسانی که هوشیار و بیدار هستند، بیاور.

برداشت: در این مکان با ویژگی‌های شگفت‌انگیز، بیداری و هوشیاری ستاره‌ها را ببین.

برداشت: به تماشا برخیز و ببین که این تصویر شگفت‌انگیز چیست که از تعجب، نگاه ستاره‌ها به آن دوخته شده است.

برداشت: این دو لایه از چرخ زندگی به گردش در می‌آید و کارهایی که انجام می‌شود، همه بر اساس تقدیر و سرنوشت است. قدرتی نا محسوس در پس این جنبش‌ها و تغییرات وجود دارد که باعث به حرکت در آمدن امور می‌شود.

برداشت: چندین شب چراغی در تاریکی است که نقش ریحان در این باغ قدیمی را دارد.

برداشت: این جمله به توصیف زیبایی و گرمای روشنایی صبح می‌پردازد و نشان می‌دهد که نور صبح مانند نور شمعی درخشنده است و همچنین از نیرویی که ماه در حرکت و تاثیرگذاری بر جهان دارد نیز سخن می‌گوید. به عبارتی، صبح با روشنایی‌اش زندگی و نشاطی تازه به ارمغان می‌آورد و ماه نیز از جاذبه‌ای برخوردار است که به سیر و حرکت کمک می‌کند.

برداشت: این جمله به زیبایی و شیرینی وصف می‌کند که چگونه این دریاچه سبز، کشتی‌ها را به سمت خود می‌کشاند و به ساحل نزدیک می‌سازد. زیبایی و جذابیت این دریاچه چنان است که مانند یک جاذبه قوی عمل می‌کند و کشتی‌ها را به سمت خود فرا می‌خواند.

برداشت: زمین با داشتن لنگر کوه، نمی‌تواند به حرکت آسمان و فلک پاسخگو باشد. این گردش و تغییرات آسمانی ناشی از چه نیرویی است؟

برداشت: هر دو یعنی انگشت و زبان، از یک ماده ساخته شده‌اند و با حرکت‌های خود، به انجام دستورات می‌پردازند.

برداشت: وقتی زبان در دهان حرکت می‌کند، چه حسی دارد در حالی که از آن صدا بیرون می‌آید؟

برداشت: این بیت به اشاره به این نکته است که چرا انگشت‌ها نمی‌توانند حرکتی شبیه به حرکت زبان در سخن گفتن داشته باشند، حتی اگر در دستی بسته باشند. به عبارتی، عدم توانایی انگشتان در انتقال کلام و احساسات به اندازه‌ی زبان قابل بیان است. این مفهوم به تضاد میان قسمت‌های مختلف بدن در بیان احساسات و افکار اشاره دارد.

برداشت: وقتی به خوبی نگاه می‌کنی، متوجه می‌شوی که راه‌های گفتار و شنیدن و بوییدن همه به هم مرتبط هستند.

برداشت: چرا وقتی که به دنبال حقیقت هستی، به احساسات و صداهای اطراف خود گوش نمی‌کنی؟ اگر لب به سخن نمی‌گشایی، چرا انتظار داری که از دیگران چیزی بشنوی؟

برداشت: چرا وقتی که سکوت کردی، هیچ داستانی نمی‌شنوی؟ بهتر است یک لحظه به این پیچیدگی‌ها گوش دهی.

برداشت: فراتر از عقل و اندیشه، وجودی هست که در پس پرده، چنین نقوش و تصاویر را خلق کرده است.

برداشت: در این نقشه که در هر سو هزاران چیز افتاده و به صورت نقوشی مثل حیوانات درآمده‌اند.

برداشت: بیا، ای وحشی! دیگر از گفتن و حرف زدن دست بردار. اگر می‌خواهی چیزی بگویی، در پنهانی و به دور از چشم دیگران بگو، تا کی می‌خواهی در محدودیت کلمات باشی؟

برداشت: بهتر است که سکوت کنی و در گوشه‌ای بمانی، همان‌طور که دیوار نقش و نگار خود را دارد.