رباعی شمارهٔ ۶۲

در این بیت شاعر بیان می‌کند که اگر عشق و محبت او مورد احترام قرار می‌گرفت، او نیز نزد محبوبش ارزش و مقام خاصی داشت. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگر محبوبش از عشق او آگاه بود، جایگاهش را بهتر درک می‌کرد.