رباعی شمارهٔ ۶۱

برداشت: خوش به حال کسی که در جمع دوستان و معشوقان خود، غم دوری را فراموش کند و به شادی بپردازد. من نیز در این مجالس با شوق و اشتیاق پیوسته به سر می‌زنم.

برداشت: من به دنبالت می‌گردم، درست مانند کسی که دور از محبوبش مانده و برای وصال او بی‌تاب است؛ همان‌طور که یک فرد مست به دنبال شراب است.