رباعی شمارهٔ ۴۹

برداشت: تا زمانی که هیچ‌کس از دنیا به خواسته‌اش نرسیده، لذت و خوشی تو همیشگی باشد و کارهایت به سرانجام برسد.

برداشت: در مهمانی شادی و خوشی تو چه کسی می‌تواند غم و اندوه زمانه را حس کند، مانند این که در روز عید، به عادتی که نادرست است، روزه بگیرد.