فن تو و سد هزار برهان کمال
شغل من و یک جهان خیالات محال
دربارهٔ این سروده
این شعر به تضاد بین دانش و خیال اشاره دارد. شاعر به خود و فعالیتهایش مینگرد و احساس میکند که در دنیای خیالات و اوهام به سر میبرد، در حالی که دیگری در مسیر علم و دانش قرار دارد. در واقع، شاعر به موقعیت خود به عنوان فردی که در دنیای واقعی نمیتواند به درستی از دانش بهرهبرداری کند، افسوس میخورد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
تو منزوی مدرسهٔ عالی فضل
من بیهده گرد راست بازار خیال