میخواست فلک که تلخ کامم بکشد
ناکرده میِ طرب به جامم، بکشد
شاعر در این ابیات به حسرت و اندوه خود اشاره دارد. او از تلاش تقدیر برای آزار او سخن میگوید و میخواهد به او آسیب بزند، بدون اینکه او به اشتباهی مرتکب شده باشد. او به جدایی از معشوقش اشاره میکند و به نوعی انتقامگیری تقدیر از او را احساس میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
میخواست فلک که تلخ کامم بکشد
ناکرده میِ طرب به جامم، بکشد
بسپرد به شحنهٔ فراقِ تو مرا
تا او به عقوبتِ تمامم بکشد