رباعی شمارهٔ ۲۳

در این ابیات اشاره به قدرت تیر و نشانه‌گیری آن شده است. تیر همچون پرنده‌ای به سمت هدف پرواز می‌کند و هر بار زخم پیکان بر دل‌ها می‌نشیند. از حیرت و تأثیر این قدرت، مردم دهان خود را بسته و دندان‌هایشان را به هم می‌فشدند. این اشعار به نوعی از تأثیرات قهری و قدرتی که بر مردم دارد، سخن می‌گوید.