فریاد که سوز دل عیان نتوان کرد
با کس سخن از داغ نهان نتوان کرد
دربارهٔ این سروده
این اشعار بیانگر عمق درد و رنجی هستند که شخص از جدایی و دوری احساس میکند. شاعر میگوید که نمیتواند فریاد بزند یا به دیگران از غم و دلتنگی خود بگوید، زیرا این احساسات عمیق و پنهان هستند و بیان آنها با کلمات ممکن نیست. او همچنین اشاره میکند که آنچه از این جدایی تجربه کرده، حتی در طول یک صد سال هم قابل بیان نیست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
اینها که من از جفای هجران دیدم
یک شمه به صد سال بیان نتوان کرد