رباعی شمارهٔ ۱۸

برداشت: من تمام وجودم آکنده از خطا است، اما به لطف بخشش او، روح و قلبم شاداب است.

برداشت: وای به حال ما اگر بخشایش وجود نداشته باشد، وای به حال ما اگر گناهی بخشوده نشود، فریاد و ناله ما بلند خواهد شد.