صید افکنی مراد آیین تو باد
عیوق شکارگاه شاهین تو باد
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به ستایش و تجلیل از قدرت و عظمت پادشاهی میپردازد. او از صید و شکار به عنوان نماد شکوه و عظمت حکمرانی یاد میکند و بیان میکند که هر کسی که در خدمت و همراهی با پادشاه نیست، باید در برابر او تنبیه شود. همچنین، اشاره به سمند و طبل برزین نشاندهنده قدرت و سلطنت پادشاه است. به طور کلی، شعر به مفهوم حاکمیت و اقتدار اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هر سر که نه در پای سمند تو بود
بر بسته به جای طبل برزین تو باد