رباعی شمارهٔ ۱۳

در این ابیات، شاعر به وصف مجنون می‌پردازد که تمام عشق و حیرانی را تجربه کرده است. او اشاره می‌کند که عشقی که مجنون نسبت به لیلی دارد، با مهر و دوست داشتن یوسف مصر متفاوت است و به نوعی عمیق‌تر و خاص‌تر است. این عشق نه فقط به عنوان عاشقی بلکه به عنوان نوعی محبت وصف‌ناپذیر مورد توجه قرار گرفته است.