رباعی شمارهٔ ۳

برداشت: دوست من به مشکلاتی که دارم پی برد و به من کمک کرد، اما او مرا تنها گذاشت تا با افکار و دردهای خودم دست و پنجه نرم کنم.

برداشت: وقتی به سوی باغ می‌روم، دل من مثل غنچه‌ای که در بهار و بدون همراه است، می‌لرزد و نگران می‌شود.