سوگواری بر مرگ برادر

برداشت: ای آسمان، از دست تو و ظلم ستاره‌ات، مرا به اندازه خاک پست کردی. لعنت بر تو باد!

برداشت: جز تصویر خواسته‌ات، کسی چهره‌ای از تو ندید. ای کاش آینه‌ی عشق‌ت، تاریک بماند.

برداشت: آرزو می‌کنم که درد و آه سوزان من را دست کم نگیر؛ اگر آن را با خاک سیاه هم مقایسه نکنی، باز هم نمی‌توانی برابری آن را نشان دهی.

برداشت: عالم به دست شمشیر تو کشته شد و تو همچنان در میدان نبرد هستی. ای شمشیر تند، چرا خنجرت نتوانسته است به دشمن ضربه بزند؟

برداشت: چقدر می‌خواهی که دنیا را با تلخی‌ها نابود کنی؟ هرگز ظرف تو از زهر خالی نخواهد شد.

برداشت: هر طرفی از داوران برای حل مشکل و دعوا ایستاده‌اند، اما وقتی پای عمل به میان می‌آید، دست کسی به کمک نمی‌رسد و هیچ کس توانایی یا قدرت لازم را ندارد.

برداشت: چندین بار دل من شکسته شده، اما ای Wanderer، آیا کاری جز این در دست تو نیست؟

برداشت: کینه تو باعث شد که زبانم زخم بزند، اما به نظر نمی‌رسد کسی از من بدتر باشد.

برداشت: خدایا، روزی که می‌رسد سپاهی از بادها را به همراه داشته باش که هیچ یاری جز نور وفا را از شمع ماه و خورشید نیابد.

برداشت: وقتی که جویای محبت تو باشم و آن را بر خاک بریزی، حتی اگر محبت بزرگی مانند محبت جهان را در آغوشت داشته باشی، به دست نخواهم آورد.

برداشت: خیمهٔ بازی را رها کن، زیرا از این سرخوردگی و مکرر بودن آن خسته شده‌ام.

برداشت: از زردی و وضعیت خزان دوری کن، چرا که هیچ‌کس جز روزی که گذشته خواهد بود، از این چرخ سبز رنگ زندگی بهره‌ای نبرده است.

برداشت: به نظر می‌رسد که تو راهی را انتخاب کرده‌ای که از من دور است. به نظر می‌رسد که هنوز درد و رنج من را احساس نکرده‌ای.

برداشت: دوستان و هم‌نفسانم کجا هستند؟ مردم از غم به سر می‌برند، برادر و همدرد من کجا رفته است؟

برداشت: من به خاطر درد، بی‌هدف و بی‌دلیل، زخم‌های زیادی بر سینه‌ام ایجاد کرده‌ام. حالا از خودم می‌پرسم که مداوای این دل پر درد من کجاست؟

برداشت: من بدنی زیبا و شکوه‌مند دارم، اما در درونم آتش احساس و شور و شوق می‌سوزد. زبان و گفتار من که می‌تواند سخنان نابی را بر زبان بیاورد، کجاست و چرا در دسترس نیست؟

برداشت: من به شدت دچار آتش‌سوزی شدم، مانند شمعی که در روز روشن می‌سوزد. حالا آه و ناله‌ام کجاست؟

برداشت: به تنهایی و بدون دوست و همراه مانده‌ام، نمی‌دانم باید چه کنم. در ذهن من فقط این فکر است که آن کسی که همیشه و با وفا در کنارم بود، حالا کجاست؟

برداشت: کسی که در غم تو بی‌تاب و بی‌خود شده، بیمار واقعی است. از شما می‌خواهم کمک کنید تا بدانم این بیمار، که من هم در اندوهش غرق شدم، کجاست.

برداشت: با خواب شیرین و آرامش چشمانم، اشک‌هایم به شدت سرازیر شد. اکنون باید بگویم که آن روشنایی و امیدی که مرا بیدار می‌کند، کجاست؟

برداشت: دل من به خاطر نوحه و ناله‌های غم‌انگیزم بسیار دردمند و ناراحت شده است. ای دوستان، الآن این دل زار من کجا است که در حال سوگ و اندوه به سر می‌برد؟

برداشت: در روزهای پاییز، باغ زندگی من رنگ و بوی خاصی داشت، حالا آن گلی که بر زیبایی‌های باغ من می‌افزود، کجاست؟

برداشت: شاعر از کسی که به هنر و ادبیات آشناست می‌خواهد که در اشعار او جواهرات فکری و زیبایی‌های نهفته را ببیند و از او می‌پرسد که این زیبایی‌ها و عمق معنی در شعرهایش کجاست.

برداشت: دوستی نمانده و کار من در حال از بین رفتن است؛ آن دوستی که برایم نگران بود، کجاست؟

برداشت: گنج با ارزشی که داشتیم در خاک مدفون شد و دیگر اثری از شادی که داشتیم باقی نمانده است.