شمارهٔ ۳۷ - ماندهٔ بابا

برداشت: زیباترین چیزی که از پدر به یادگار مانده، برای توست و این نعمت از من و بهتر از آن نیز برای توست، ای برادر.

برداشت: این تاس که به من مربوط نیست و آن کوزه‌ای که در گذشته پر از شهد پاک بود، متعلق به تو است.

برداشت: این جمله به نوعی ابهام دارد و می‌توان آن را به این شکل تعبیر کرد: ای الاغ، مثل ریسمانی که در کارهای سخت استفاده می‌شود، من را به سختی به این کار وادار کن. این نشان‌دهنده یک نوع ارتباط یا وابستگی به چیزی است که در آن، شخص اشاره شده، بر روی نقطه قوت خود تأکید می‌کند. همچنین، به نوعی در مورد سخت‌کوشی و تلاش صحبت می‌شود و ممکن است نمادی از همکاری یا همراهی باشد.

برداشت: دیگ ترک‌خورده‌ای که برای درست کردن صابون استفاده می‌شود، از من است و آن قاشق که هریسه و حلوا را سرو می‌کند، از توست.

برداشت: این پرنده با شاخ کج خود که صدا به راه می‌اندازد، حاکی از نبردی است که من می‌جنگم و تو تنها تماشاچی آن هستی.

برداشت: این استر نازنازی که لگد می‌زند، متعلق به من است و آن گربه هم که هم‌نشین پدر توست، متعلق به توست.

برداشت: از حیاط خانه تا لبه بام، همه‌اش متعلق به من است و از بام خانه تا آسمان، همه‌اش متعلق به توست.