نام جویا کنون که دیده ابر
هست چون چشم عاشقان پراشک
شاعر در این ابیات به توصیف احساسات عاشقانه خود میپردازد و به چشمهای پر اشک عاشقان اشاره میکند. او اشاره دارد که خانهای به لطف شاه دارد که باعث حسادت دیگران شده است. در ادامه، او فرایند تهیه غذا را توصیف میکند و به منابع غذایی اشاره میکند. در پایان، شاعر احساس میکند که در ولایت محبوبش، چیزها ارزش کمتری دارند و به نوعی از کمبود و بیارزشی در آن مکان سخن میگوید.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نام جویا کنون که دیده ابر
هست چون چشم عاشقان پراشک
خانهای دارم از عنایت شاه
که برد دیگ حجله بر وی رشک
آرد در خم ،برنج در انبان
گوشت بر سیخ و روغن اندر مشک
نیست دانم که در ولایت تو
هست و کم قیمت است یعنی کشک