شمارهٔ ۲۵ - ماه نا تمام

این ابیات بیانگر احساس شاعر در مورد کمال و نرسیدن به آن است. شاعر می‌گوید که هرچند ایده‌هایش به کمال رسیده، اما هنوز به مقام واقعی خود نرسیده است. اگر نسبت به خورشید، یعنی محبوبش، به کمال برسد، آن زمان است که او نیز کامل می‌شود، در حالی که اکنون مانند ماهی ناتمام و ناقص است.