قطعات

شمارهٔ ۲۴ - به مفت نیز نیرزد

سرودهٔ وحشی بافقی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

زری که می‌طلبم دوش لطف فرمودی

ز من کسی نستاند به سد هزار نیاز

۲

به مفت نیز نیرزد و گرنه هم خود گوی

که من چرا زر مفتی چنین دهم به تو باز

۳

به هزل دست به دستش برند و اندازند

به جان رسیدم از این دست بر دو دست انداز

۴

زریست لایق همیان و کیسهٔ تاجر

چرا که خرج نگردد به سالهای دراز

بازگشت به سروده‌های وحشی بافقی