شمارهٔ ۱ - در ستایش یکی از حاکمان شرع

برداشت: ای که آسمان برای دین نور را از روشنی اندیشه عالم بخشیده است.

برداشت: اگر ناهید، یعنی سیاره زهره، با نواختن موسیقی دست بردارد، تو نیز می‌توانی با قدرت خود بر آسمان تأثیر بگذاری و بر آن پا نگذاری.

برداشت: این جمله به این معناست که اثرات شگفت‌انگیز و معجزه‌آسا به خاطر ویژگی‌ها و قابلیت‌های خاص تو است، به گونه‌ای که می‌توان آن را با عصای موسی که قدرت‌های شگفتی داشت، مقایسه کرد. به عبارتی دیگر، تاثیرات تو به قدری قوی و شگفت‌انگیز است که آنها را می‌توان همسطح معجزات دانست.

برداشت: این شعر به توصیف کلامی می‌پردازد که جان و روح را زنده می‌کند و همچون معجزه‌ای از دم مسیح، تأثیر عمیقی بر زندگی انسان دارد.

برداشت: بر اساس محکم‌سازی قوانین دین، در همه جا پایه‌های پرهیزگاری استوار می‌شود.

برداشت: در اینجا می‌گوید که آیا می‌تواند کسی بر خلاف اراده و فرمان تو، راهی پیش بگیرد و سرش را راست کند، مگر اینکه او دو سمت مختلف داشته باشد مانند ستاره‌های جوزا که هر کدام در جهتی می‌روند. به نوعی، این بیانگر ناتوانی در مقاومت در برابر سرنوشت و قدرتی است که در حال حاکمیت است.

برداشت: از بدگویی‌ها و عیب‌جویی‌ها در امان هستی و مثل ذات خودت، پاک و خالی از هرگونه نقص هستی.

برداشت: اگر ویژگی‌های نیکو و باارزش تو را با جنبه‌های پایین‌تر و ناپسند خود مقایسه کنیم، تفاوت تو با آن‌ها نمایان می‌شود و تو به‌خوبی مشخص خواهی شد.

برداشت: در قوانین دستوری زبان، آن ترتیبی که طبیعت به خودی خود ایجاد کرده است.

برداشت: هیچ کس در میان عرب و عجم نمونه‌ای همچون او را نشنیده و هیچ‌گونه شباهتی به او وجود ندارد.

برداشت: چرخ زمان به سرعت در حال حرکت است و وقتی نظم تو را برهم می‌زند، مانند دانه‌های تسبیح ثریا از هم می‌پاشد.

برداشت: من درگیر چند اتفاق ناراحت‌کننده هستم که نتیجه‌اش تبدیل به غم شده است.

برداشت: در دستان فردی فقیر که وضع مالی خوبی ندارد، تنها مقدار کمی از دارایی‌های دنیوی وجود داشت.

برداشت: من آن را به شخصی مکاری سپردم و حالا او به راهی رفته که به مقصدی دیگر منتهی می‌شود.

برداشت: نفسان راستین بر حقیقت حال گواهی می‌دهند، مانند صبح که همواره فزونی و روشنی دارد.

برداشت: این اجازه را نده که این چیز بی‌ارزش مورد سرقت قرار گیرد، مانند سفره‌ای که تنها برای یک تاراج است.