قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ - در ستایش میرمیران

برداشت: ای کسی که در آسمان‌ها، با سرعتی چون خورشید، بر سمندی بزرگ و قوی می‌تازید، به مانند طبل در حال نواخته شدن هستی.

برداشت: برای زیبایی و ارزش گوهر تو، در آتش آسمان، مهر را ذوب کردند تا بتوانند آن را به طلا تبدیل کنند.

برداشت: خوشبختی همیشه دنبال توست، ای محمود جوان. پس ایاز کجا می‌تواند از آن دور بماند؟

برداشت: در مکانی که شمشیر تو قدرت می‌گیرد، درگیری‌ها و داستان‌های طولانی دشمن به سرعت به پایان می‌رسند.

برداشت: کبک در پا می‌افکند و زیر سایه تو زندگی می‌کند، در حالی که حلقه‌ای از طلا به پا دارد و چشمانش باز است.

برداشت: هر ماه با هلال جدید، قضا و قدر تو را به سوی سفر و گردش در آسمان می‌کشاند و این‌گونه کمال وجود تو بر زمین نمایان می‌شود.

برداشت: با یاد تو، پرده‌ای از آتش برپا شده است. می‌خواست شمعی روشن کند، اما لبش را گزید و نتوانست.

برداشت: شخصی که همیشه در عشق تو غرق شده و سرشار از احساسات است، مانند نرگسی است که به زیبایی‌اش می‌نازد. اما زمان به او آسیب می‌زند و پوسته‌ای که بر احساساتش قرار دارد، مانند پوست پیاز به راحتی از آن جدا می‌شود.

برداشت: دشمن به تو آسیب رسانده و وقار تو را شکسته است، اما مثل کوه که در برابر حمله‌ها مقاوم است، تو نیز می‌توانی در برابر این تهدیدات ایمن بمانی.

برداشت: دشمن به خاطر جاه و مقام تو سرش را پایین انداخته است، چرا که هیچ‌کس جرأت نمی‌کند در برابر عقاب، ادعای بزرگی و گردن‌کشی کند، مثل غاز.

برداشت: اگر در ابتدا دشمن از تیغ تو مغلوب و سرنگون شد، در نهایت اما نیزه‌ات او را سربلند کرد.

برداشت: در اینجا بیان شده است که اگر کسی مخالف تو باشد، جانش در خطر است و هیچ‌کس دیگر به غیر از زاغ (پرنده‌ای که معمولاً نماد بدیمنی است) برای او ارزشی قائل نیست و به او احترام نمی‌گذارد. در واقع، تنها زاغ بر او نماز می‌گذارد که خود نوعی حسرت و بدبینی را به تصویر می‌کشد.

برداشت: تا زمانی که بخشنده بهترین بخشش خود را بر سر سفره جود نچید، چشم زیاده‌خواهی هرگز سیر نخواهد شد.

برداشت: شادی در زندگی من به خاطر خدمت به خوشی‌ها و لذت‌هاست، اما کسی که تو زیبایی چهره‌اش را فراموش کنی، در واقع خوشحال نیست.

برداشت: خوب است که به مانند صدفی، با کلام خود، دلت را پر از ارزشمندی کنی؛ و همچنین وحشی‌ای که به یاد بخشش تو زبان به ذکر آورد، دوباره به یاد تو بیفتد.

برداشت: من ویژگی‌های لباس معنا را در نام تو قرار دادم، پس به لحن صحبت و ذوق سخن نگاه کن.

برداشت: عشاق به خاطر عشق، چنان مجذوب و شیفته‌اند که در برابر زیبایی و ناز معشوقان، هیچ چیز دیگری برایشان مهم نیست و کور می‌شوند.

برداشت: ای کاش که عروس بخت به اندازه‌ای که جوانان به زیبایی و ناز او می‌بالند، مورد نیاز و محبت قرار گیرد.