شمارهٔ ۳۹۳

برداشت: ای جوان با زیبایی ترک‌مانند، کدام لشکر را می‌خواهی؟ خوش به حال آن کشوری که تو در آن صاحب قدرت و حکومت هستی.

برداشت: ای سوار، تو که از لشکر جدا شده‌ای، یا از آن ترکان که در کار غارت و چپاول هستند.

برداشت: آتش تو در آب نهفته است و زهر تو در شکر به وضوح نمایان است، هر چند که در ارتباط با من مانند شیر و شکر به نظر می‌رسی.

برداشت: هرچند که طعم تو ممکن است تلخ و سمی باشد، اما من هنوز هم تو را شیرین‌تر از شکر می‌دانم. تو حتی در دشواری‌ها و مشکلاتی که به من می‌دهی، برایم ارزشمند و دوست‌داشتنی هستی.

برداشت: اگر کسی به دام من بیفتد، نباید دلخوش باشد؛ زیرا که من لایق شکار آن موجود لاغر و ضعیف نیستم و او نمی‌تواند مرا به زحمت بیندازد.