شمارهٔ ۳۹۲

برداشت: زمانی که کوهکن نقش زیبای شیرین را به نمایش گذاشت، اگر او سنگینی نمی‌داشت، می‌توانستی صدای فریادها را به گوش او برسانی.

برداشت: بیگانگی و دوری از دیگران را هرچقدر هم که توصیف کنم، اگر خودت را با این صحبت‌ها آشنا کنی، چه دلیلی برای غم و افسوس وجود دارد؟

برداشت: اگر به دیگران اینقدر وفاداری نمایش می‌دادی، چه می‌شد اگر کمی هم به ما توجه می‌کردی؟

برداشت: ما از فراق و دوری احساس تنگی و ناراحتی می‌کنیم. ای کاش کسی بود که ما را راهنمایی کند و به سوی سرزمین نابودی و فنا ببرد.

برداشت: اگر مرگ به وحشی رحم نمی‌کند، تو که در شام شب ماندن را تجربه کرده‌ای، خوب می‌دانی که غم و اندوه با او چه کرده است.