غزلیات

شمارهٔ ۳۸۹

سرودهٔ وحشی بافقی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

مرا زد راه عشق خردسالی

از این نورس گلی نازک نهالی

۲

فروزان عارضی مانند لاله

ز مشکین هر طرف بر لاله خالی

۳

شکرخا طوطیی دلکش حکایت

زبان دان دلبری شیرین مقالی

۴

به قدش سرو را نسبت توان کرد

اگر در سرو باشد اعتدالی

۵

توان خورشید خواندن عارضش را

اگرخورشید را نبود زوالی

۶

غزال ما نگردد رام وحشی

ندیدم این چنین وحشی غزالی

بازگشت به سروده‌های وحشی بافقی