شمارهٔ ۳۸۸

برداشت: ای گل زیبایی که هر پرنده‌ای صدایی دارد و هر دلی خیال و آرزویی در سر دارد.

برداشت: اگر کسی به بی‌وفایی رفتار کند، خودش بگوید که این کار خوب است؛ چرا که زیبایی و جذابیت تو این بی‌وفایی را توجیه می‌کند.

برداشت: هر جا سگ تو را دیدم، بدون دلیل و بیهوده شروع به گریه کردم، مانند کسی که از دور فرد آشنایی را می‌بیند، اما در واقع تنها و بی‌کس است.

برداشت: در یک مجلس شاد و پر نشه، کسی وارد می‌شود که از شراب شبانه سرمست است. او دور و بر خود را بررسی می‌کند و گاهی مینا را می‌شکند و گاهی هم جام را به زمین می‌اندازد.

برداشت: ای جان، با اقبال تو این لحظه فرا رسیده است. در مقابل تو آمده‌ام، با دلی سنگین و غم‌زده. تو در منزلت، غریب و جذاب، خواب‌های عاشقانه و دردناک را به ارمغان می‌آوری.