شمارهٔ ۳۷۲

برداشت: ای بیگانه، با این که من به تو آشنا نیستم، اما به خاطر این همه وفایی که نشان دادی، دلم نمی‌خواهد به این حد از بی‌وفایی برسم.

برداشت: جسم و روحم از هم جدا شدند، دیگر کافی است که با ناتوانی چون من بجنگی و زورآزمایی کنی.

برداشت: من از روی خودم به شدت خجالت می‌کشم؛ حالا که این همه آرزو و خواسته‌هایم به خاک افتاده و به جایی نرسیده‌اند.

برداشت: هر کسی که به وصال محبوب دست یافته، از آن رابطه ناراحت شده و ما با جدایی‌مان چنین نیستیم که تحمل این همه دوری برای‌مان آسان باشد.

برداشت: ای وحشی، این آکنده از فقر و نیاز دیدار با یار تا چه زمانی ادامه دارد؟ چه وضعیتی است این begging و گدایی تا این حد؟