شمارهٔ ۳۶۳

برداشت: دل من به قدری غمگین و داغدار است که مانند لاله، رنگش از خونم گرفته است. من به خاطر دوری تو آنقدر اشک ریخته‌ام که پیاله پیاله خون دل می‌خورم.

برداشت: در جمع دوستان و در کنار محبوب، حضور لذت‌بخش و صدای دل‌انگیز نی به گوش می‌رسد. در این لحظه، زیبایی گل‌ها و نوشیدن از پیاله، حالتی جذاب و شاداب به زندگی می‌بخشد.

برداشت: اگر بخواهی آرامش و صفای دل رندان را پیدا کنی، نباید به مکانی که پر از شراب کهنه است بروی، زیرا آنجا فقط به یادگاری‌های خوش گذشته مشغولند.

برداشت: در شبی که شراب روشنی به مانند ماه و هاله‌ای از پیاله وجود دارد، اشک‌های ما نشانه‌ای از باران و شادابی هستند.

برداشت: اگر من به خاطر مستی و گیجی در چشمان تو ادعایی نکردم، چه اتفاقی افتاده که بر روی نرگس، قطرات شبنم بشکند و به شکل پیاله درآید؟

برداشت: دستت را از دستانم جدا نکن، مخصوصاً در این لحظه‌ای که لاله در حال شکفتن است و غزال در حال نوشیدن از پیاله.

برداشت: وحشی چگونه می‌تواند از نوشیدن شراب توبه کند، در حالی که از ابتدا مقدر شده که او دائم درگیر این کار باشد؟