شمارهٔ ۳۶۲

برداشت: خوشا به حال کسی که در کنار او بمیرد. ای خدا، به من هم چنین سرنوشتی عطا کن. چنین خوشبختی را کجا می‌توانم پیدا کنم؟

برداشت: ای جان‌آفرین، من می‌خواهم نثاری از محبت و وفا برای تو داشته باشم. از تو می‌خواهم که گنجینه‌ای از عشق و جانم را به من عطا کنی.

برداشت: خدایاه! حرف‌های زیادی دارم و وقت کمی، اگر پیوندی که برقرار کردی را نمی‌گذاری طول بکشید، پس به من زبان بده تا بتوانم آنچه در دلم است بگویم.

برداشت: عشق من به حدی است که با تحمل سختی‌ها و ناملایسی‌ها زندگی می‌کنم. اگر فرصتی برای امید به دست بیاورم، تنها یک استخوان به من بدهید تا بتوانم سرپا بمانم.

برداشت: من از عشق به تو آزرده‌ام، اما اگر به عشق من شک داری، می‌خواهم که آزمایش کنی و ببینی که چقدر نسبت به تو احساس دارم.

برداشت: من در جایی هستم که نمی‌دانم چگونه مست شوم. ای ساقی، لطفاً می‌خواهی به من از شراب با کیفیت و سنگین بدهی.

برداشت: شخصی در دستش یک نوشته دارد که در آن درباره وضعیت من وحشی صحبت کرده و اگر فرصتی پیش آید، به دوست خود نکاتی را می‌گوید.