شمارهٔ ۳۴۷

برداشت: تو مانند گلی با دامن پاک هستی و من بلبل ناله‌کننده‌ام. عشق من به تو، تو را از هر گونه آلودگی دور نگه داشته است.

برداشت: هرگز ناراحت و بی‌احساس نباش، زیرا که ممکن است به خاطر خون بی‌گناهانی که در میدان جنگ کشته شدند، زهره‌ات بلرزد و احساس خطر کنی.

برداشت: اگر چشمان تو اشاره‌ای کنند، لشکری از جا حرکت می‌کند و دنیای پر از فتنه را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

برداشت: تو با شادی و سرور به اینجا بیا و در میان ما به گردش بپرداز، ای روحی که جان ما را به خطر می‌اندازی و روح جهانی در فضایی که تو در آن می‌رقصانی، به وضوح نمایان است.

برداشت: آسان است که انسانی را بکشند، تنبیه‌اش کنند. کافی است تو بنشینی و ببینی که چگونه یک حقیقت پنهان از زمان قدیم نمایان می‌شود.

برداشت: اگر بر دلم خنجر بزنند و بر چشمانم نیز نشتر (تیغ) بکشند، باز هم از بهشت باخبر نخواهم شد؛ زیرا چشمانم و دلم به شدت مجذوب تو هستند.

برداشت: ای وحشی، چرا از درد و رنج فرار می‌کنی؟ بهتر است با شجاعت با آن روبه‌رو شوی، چون این درد بی‌پایان، تو را در هر حال خواهد آزار داد.