ای اجل از قید زندان غمم آزاد کن
سعی دارد محنت هجران تو هم امداد کن
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر از درد جدایی و غم عشق سخن میگوید و از مرگ درخواست آزادی از این زندان غم را میکند. او به زیبایی عشق اشاره میکند و با مثالهایی از داستانهای معروف عشق، مانند خسرو و شیرین و فرهاد و لیلی، به درد و رنج ناشی از جدایی میپردازد. شاعر به اذیت و سردرگمی عاشقان اشاره کرده و از محبوبش میخواهد که گاهی به یاد او باشد و به عشق و دلبستگیهای خود توجه کند. همچنین، او با تشبیهی به تیرانداز و صید، نسبت به خطرات و غفلتهای ناشی از عشق هشدار میدهد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
عیش خسرو چیست با شیرین به طرف جوی شیر
رحم گو بر جان محنت دیدهٔ فرهاد کن
ناقهٔ لیلی به سرعت رفت و از آشفتگی
راه گم کردست مجنون ای جرس فریاد کن
ای که یک دم فارغ از یاد رقیبان نیستی
هیچ عیبی نیست ما را نیز گاهی یاد کن
غافلی وحشی ز ترک چشم تیر انداز او
تیر جست ای صید غافل چشم بر صیاد کن